บทที่ 503 มีเพียงแค่สถานการณ์พิเศษ จึงจะสามารถใช้เคล็ดวิชาลวงอสูรได้!
ฟาเทียนมองไปรอบ ๆ ก็ได้เห็นสัตว์ปีศาจกลุ่มใหญ่อยู่บริเวณรอบ ๆ
ไม่เพียงเท่านั้น สัตว์ปีศาจเหล่านี้แต่ละตัวยังมีดวงตาสีแดง ริมฝีปากมีน้ำลายไหลออกมา ดูราวกับสูญเสียความเป็นตัวตนไป
“ผู้อาวุโส พวกมันคือ?”
“ได้รับผลกระทบจากกำไลกระดูกนั่น” ลู่เฉินอธิบายออกมา
ฟาเทียนพลันตกตะลึง “เช่นนั้น น่าจะอันตรายมากมิใช่หรือ?”
ฉีฉีน้อยที่อยู่อีกด้านหนึ่งกลับอดพูดขึ้นมาไม่ได้ “ดูข้า!”
เห็นเพียงฉีฉีน้อยหายตัวไปในทันที แล้ววานรขาวก็ตะคอกเสียงดังขึ้นมา มือสัมผัสกำไลโครงกระดูกนี้ต่อไป จากนั้นสัตว์ปีศาจธาตุไฟที่แข็งแกร่งฝูงนี้ก็ปล่อยไฟเพลิงออกมารอบ ๆ ทันที
ฉีฉีน้อยกลัวไฟ
เมื่อไฟเพลิงพุ่งออกมานั้น เคล็ดวิชาพรางกายของนางจะหายไป และตัวตนที่แท้จริงจะเปิดเผยออกมาทันที
ดังนั้น ฉีฉีน้อยจึงปลดปล่อยพายุและเกล็ดหิมะที่แข็งแกร่งออกมา
สัตว์ปีศาจบางตัวที่อ่อนแอนั้นถูกแช่แข็งในทันที แต่สัตว์ปีศาจที่แข็งแกร่งบางส่วนนั้นก็สามารถฟื้นฟูตัวเองได้ภายใต้ไฟเพลิงเหล่านั้น
“ช่างน่าโมโหเสียจริง!” ฉีฉีน้อยรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย
ลู่เฉินกลับพูดกับนางว่า “ข้าเอง”
ฉีฉีน้อยพูดด้วยความน้อยใจขึ้นมา “ข้าจะพูดเช่นไรดี เป็นถึงสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่ง เหตุใดจึงเทียบไม่ได้กับสัตว์ปีศาจเหล่านั้น?”
“เจ้าไม่เคยเรียนเคล็ดวิชาอสูรที่แข็งแกร่งใด ๆ และสัตว์ปีศาจนี้ แต่ละตัวล้วนเ
