ซ่อนอยู่ด้านหลังตู้เทียนซาน บางคนถึงกับร้องขอชีวิตกับตู้เทียนซาน “ท่านทูตตู้ ช่วยพวกเราด้วย!”
ช่วย?
ในขณะนั้น ตู้เทียนซานยังไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ จึงทำได้เพียงพูดโน้มน้าวว่า “ศิษย์น้องผู้นี้ มีเรื่องใดจงค่อย ๆ เจรจากัน!”
ลู่เฉินคิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะเจ้าเล่ห์เพทุบายเพียงนี้
ฟาเทียนตะโกนออกมา “ยังให้จะเจรจาหรือ? เหตุใดเจ้าจึงหน้าไม่อายเพียงนี้?”
ตู้เทียนซานกล่าวด้วยสีหน้าตื่นตระหนก “ขอแค่เจ้าปล่อยพวกเราไป พวกเราจะนำทางเจ้าไปไปหาสัตว์ศักดิ์สิทธิ์นั่น!”
ฟาเทียนได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกโมโหขึ้นมา “เจ้ายังมีหน้ากล้าพูดเช่นนี้หรือ?”
ตู้เทียนซานเริ่มกลัวมากขึ้นเรื่อย ๆ “ท่านทั้งสอง พวกเราจะนำทางพวกเจ้าไปหามันแน่!”
ฟาเทียนไม่เชื่อ แต่ลู่เฉินกลับเอ่ยคำเบาออกมา “อยากมีชีวิตรอดก็จงลุกขึ้นยืนด้วยตัวเอง!”
คนเหล่านี้ย่อมต้องการมีชีวิตรอด ดังนั้นแต่ละคนจึงค่อย ๆ เข้าไป ฟาเทียนได้แต่แปลกใจว่าลู่เฉินคิดจะทำสิ่งใด
ส่วนลู่เฉินนั้นค่อย ๆ เพิ่มอักขระยันต์หุ่นเชิดให้แก่พวกเขา
เมื่อคนเหล่านี้พบว่ามีอักขระยันต์หุ่นเชิดอยู่นั้น แต่ละคนก็ตกตะลึงขึ้นมา “อักขระยันต์หุ่นเชิด?”
เพราะตู้เทียนซานต่อแถวอยู่ในลำดับสุดท้าย เมื่อได้ยินว่ามีอักขระยันต์หุ่นเชิดก็รีบถอยหลังออกไปทันที คิดจะหนีออกไป แต่ตั๊กแตนตำข้าวแขนทอง จักจั่กอัสนี รวมถึงแมวมารมายาล้อมรอบเขาไว้แล้ว ทำให้เขาไม่สามารถหนีออกไปได้
ฟาเทียนมองตู้เทียนซานที
