่หมุนตัวออกไปด้วยรอยยิ้ม “ท่านทูตตู้ หนีทำไมกัน?”
ตู้เทียนซานมีสีหน้าลำบากใจ “ข้า… ข้าไม่ได้หนี เพียงแค่ข้า…”
“เจ้านี่เป็นคนเจ้าเล่ห์เสียจริง!” ฟาเทียนพูดดูถูก
ตู้เทียนซานไม่รู้ว่าควรจะพูดเช่นไร จึงทำได้เพียงเคลื่อนไหวมาตรงหน้าลู่เฉินอย่างรวดเร็ว และพูดกับเขาว่า “คือว่า… มอบอักขระยันต์เพิ่มให้ข้าเถิด”
อีกฝ่ายเรียกร้องขออักขระยันต์
ฟาเทียนอดหัวเราะออกมาไม่ได้ ลู่เฉินจึงเพิ่มให้เขาอย่างไม่เกรงใจ จากนั้นก็มองไปยังทุกคน “สัตว์ศักดิ์สิทธิ์นั่น ตอนนี้อยู่ที่ใด?”
“บนภูเขาแห่งหนึ่งของหอวังอัสนีเรา” ตู้เทียนซานพูดด้วยความเคารพ
“นำทางไป!” เมื่อลู่เฉินพูดจบ คนเหล่านี้ก็หมุนตัวไป ก่อนจะพบว่าถนนเส้นนี้ปรากฏขึ้นมาใหม่อีกครั้ง
นี่ทำให้คนเหล่านั้นพลันตกตะลึงขึ้นมา แต่ขณะนั้นก็ทำได้เพียงนำทางไปอย่างว่าง่าย
เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง เดินออกไปจากถ้ำมาถึงยังยอดเขา และมีสะพานลอยเชื่อมต่อไปยังภูเขาลูกอื่น
เห็นเพียงตู้เทียนซานและคนอื่น ๆ เดินนำลู่เฉินตรงไปยังสะพานลอยแห่งหนึ่ง บนเส้นทางนี้ได้พบคนของหอวังอัสนีจำนวนไม่น้อย เพียงแต่คนเหล่านั้น เมื่อเห็นตู้เทียนซานและพวกไม่ได้สวมเครื่องแบบของหอวังอัสนี แต่ละคนจึงแสดงสีหน้าประหลาดใจ
บางคนยังกระซิบกระซาบว่า “ดูนั่น พวกท่านทูตตู้ไม่ได้สวมเสื้อเกราะอสนีบาตจริง ๆ”
“จริงด้วย”
“พวกเขาเป็นอันใดอย่างนั้นหรือ?”
ขณะที่ทุกคนกำลังสงสัยนั้น ตู้เทียนซานและคนอื่น ๆ ต่างก็มีสีหน้าห
