?”
เคล็ดวิชาอัสนีเที่ยงแท้งั้นหรือ?
ก่อนที่คนเหล่านี้จะทันได้ตอบสนอง ลู่เฉินก็ยื่นมือขวาออกมา และสายฟ้าที่รวบรวมจากประจุไฟฟ้าก็บินไปมาต่อหน้าคนเหล่านี้เหมือนแส้
ครืน!
บางคนถูกตีจนกระเด็นออกไป บางคนก็ตัวสั่นเทาจนดวงตาพร่ามัว
ทว่าคนเหล่านี้มีชุดเกราะ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้รับบาดเจ็บร้ายแรงใด ๆ หลังจากที่คนเหล่านี้ถูกโจมตี พวกเขาจึงล้อมรอบอีกฝ่ายไว้อย่างรวดเร็ว และตู้เทียนซานก็พลันพูดว่า “เจ้าเด็กตัวเหม็น!”
“ดูเหมือนว่าเจ้าจะต้องถอดชุดเกราะออก!” ชายหนุ่มแสยะยิ้มชั่วร้าย
ตู้เทียนซานเย้ยหยัน “ถอดชุดเกราะของเราออก? เจ้าล้อเล่นหรือ?”
“คนอย่างข้าไม่ชอบล้อเล่น!” ลู่เฉินหัวเราะแปลก ๆ จากนั้นเมื่อคิดได้ ชุดเกราะเหล่านี้ก็บินไปต่อหน้าพวกเขา และดูเหมือนว่าคนเหล่านั้นจะถูกเขาดูดไป
สิ่งนี้ทำให้คนเหล่านั้นตกใจ และพวกเขาก็สงสัยว่าเหตุใดถึงถูกดูดไป
จนกระทั่งในขณะที่ลู่เฉินสัมผัสชุดเกราะ เกราะก็กลายเป็นทองแดงและเหล็กแตก จากนั้นตั๊กแตนตำข้าวแขนทองบนไหล่ของลู่เฉินก็ทุบเกราะออกอย่างง่ายดาย และคนที่อยู่ข้างในก็ถูกสับเป็นจน ได้รับบาดเจ็บสาหัสทันที
ฉากนี้ทำให้ทุกคนหวาดกลัว ดังนั้นบางคนที่ไม่ได้เข้าใกล้ก็วิ่งหนีกันไป และตู้เทียนซานก็หันกลับมาด้วยความโกรธแล้วจากนั้นก็หายไป
ฟาเทียนพูดอย่างร้อนใจ “ผู้อาวุโส พวกเขาหนีไปแล้ว!”
“หนีไม่ได้หรอก!” ลู่เฉินเย้ยหยัน จากนั้นจึงปล่อยแมวมารมายาออกไป
ฟาเทียนเห็นแมวมารมายาอ
