คัดค้านอยู่ภายในใจ ส่วนซูเฟยนั้นเดินไปตรงหน้าลู่เฉินและคนอื่น ๆ แล้ว
นอกจากลู่เฉินและฟาเทียนแล้วยังมีคนอื่น ๆ อยู่ที่นี่อีกด้วย
คนเหล่านั้นต่างก็แปลกใจว่าลู่เฉินและฟาเทียนคือใคร เหตุใดคนของจวนเหมันต์อุดรถึงเพ่งเล็งพวกเขาโดยเฉพาะ
โดยเฉพาะเมื่อเห็นซูเฟยเดินเข้ามานั้น คนเหล่านั้นก็กระซิบกระซาบกันขึ้นมา “นี่คือผู้อาวุโสซูแห่งหอรักษาสัตว์ใช่หรือไม่?”
“ใช่ คือเขา ซูเฟย ปรมาจารย์ซู!”
“ว่ากันว่า วิชาแพทย์ของเขานั้นเก่งกาจเป็นอย่างมาก”
“ใช่!”
เมื่อซูเฟยเดินไปต่อหน้าคนเหล่านั้นแล้วจึงกวาดสายตามองคนอื่น ๆ “ไม่อยากตายก็จงถอยออกไป!”
คนอื่น ๆ สามารถต่อต้านคนเหล่านี้ของจวนเหมันต์อุดรได้ แต่ไม่กล้าที่จะแข่งขันกับซูเฟย ดังนั้นแต่ละคนจึงหวาดกลัวจนถอยอีกไปอีกด้านหนึ่ง ฟาเทียนจึงพูดจากเยาะเย้ยขึ้นมา “สุนัขรับใช้!”
ซูเฟยไม่รู้สึกโมโห ทว่ากลับมองฟาเทียนด้วยรอยยิ้ม “หลวงจีน ปากของเจ้านี้ช่างสกปรกเสียจริง!”
“แต่ก็ยังดีกว่าเจ้าที่ทำเรื่องสกปรก?” ฟาเทียนไม่สนใจที่อีกฝ่ายวิจารณ์ตนแม้แต่น้อย
“เรื่องสกปรก?” ซูเฟยแสยะยิ้ม
“ผิดหรือ?” ฟาเทียนย้อนถาม
“ใช่ แต่หากเจ้าปากมากเช่นนี้อาจจะตายเร็วก็เป็นได้” เมื่อซูเฟยพูดจบก็โบกมือขึ้น จากนั้นพลันมีกระแสอากาศแปลกประหลาดลอยออกไปตกลงบนร่างของฟาเทียน จากนั้นฟาเทียนก็รู้สึกริมฝีปากชาวาบขึ้นมาทันทีราวกับได้รับพิษ
เขาเบิกตากว้างขึ้นมาทันที จากนั้นก็รู้สึกอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ
ซูเฟยเผยรอ
