ยยิ้มประหลาด “ข้าจัดการกับสัตว์ร้ายปากดีเช่นนี้ ทำให้มันไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้”
ฟาเทียนมีสีหน้าไม่ดีนัก ขณะที่ผู้คนที่มองอยู่รอบ ๆ แต่ละคนตกตะลึงขึ้นมา
“ช่างเก่งกาจนัก!”
“ใช่ เพียงพริบตาเดียวก็ทำให้ยอดฝีมือขั้นแปลงเซียนพูดไม่ได้แล้ว!”
“ทักษะของผู้อาวุโสซูนี้แข็งแกร่งเสียจริง!”
ฉีเหยียนที่อยู่ตรงนั้นพูดด้วยความพึงพอใจขึ้นมา “ดี!”
ขณะนั้นเอง ลู่เฉินเพียงแค่ตบบ่าฟาเทียนเบา ๆ ฟาเทียนก็ฟื้นกลับมาเป็นเช่นเดิม ราวกับว่าไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ
จากนั้นฟาเทียนก็กระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจพลางพูดขึ้นมาว่า “เห็นหรือไม่ ข้าไม่เป็นอันใดแล้ว!”
ซูเฟยคิดไม่ถึงว่าลู่เฉินจะเก่งกาจจนสามารถทำลายทักษะของตนได้ในทันที เขามองชายหนุ่มด้วยรอยยิ้ม “เจ้าตุ๊กตาน้อย มีความสามารถดีนี่”
ลู่เฉินไม่ตอบ แต่ซูเฟยลงมืออีกครั้งแล้ว เขาเพียงโบกมือขวา กลุ่มหมอกสีขาวก็พันรัดฟาเทียนไว้ ทำให้ร่างของฟาเทียนแข็งขึ้นมาทันที
ฟาเทียนหวาดกลัวจนพูดขึ้นมาด้วยความร้อนใจ “ชายชรา เจ้าทำสิ่งใดกับข้า?”
“หากเวลาที่ข้าต้องการผ่าตัดสัตว์ร้าย ข้าก็จะทำให้มันแข็งไปทั่วร่างกายเสียก่อน จากนั้นก็ค่อย ๆ ลงมือกับมัน” ซูเฟยเผยรอยยิ้มประหลาดออกมา
เมื่อฟาเทียนได้ยินดังนั้น เขาจึงตอบโต้กลับไปทันที “ข้ามีผู้อาวุโสอยู่ อย่างไรก็ไม่กลัวเจ้า!”
“ผู้อาวุโส? คือเขา?” ซูเฟยเยาะเย้ยขึ้นมา
“ใช่ วิชาแพทย์ของผู้อาวุโสข้านั้นเทียบกับเจ้าแล้วนับว่าเก่งกาจกว่ามาก!”
“โอ
