้อยฉีมีความเร็วเพียงนั้น ศรของเจ้าหนุ่มผู้นั้นจะไหวหรือ?”
“ย่อมไม่ไหวแน่!”
“ข้าก็คิดว่าไม่ไหว!”
ขณะที่ทุกคนกำลังคิดดูถูกลู่เฉินอยู่นั้น ธนูเงามารของลู่เฉินได้สะสมพลังไว้เป็นจำนวนมาก
โดยเฉพาะเมื่อมีแมวมารมายามอบไอมารให้ จึงทำให้ศรของลู่เฉินยิ่งแข็งแกร่งขึ้น
ดังนั้นเมื่อลู่เฉินมองไปยังฉีเหยียน เขาก็ยิ้มพลางเอ่ยถาม “คิดจะลองจริงหรือ?”
“ไร้สาระ!” ฉีเหยียนพูดยั่วยุ
เขาเห็นท่าทางไม่สนใจของฉีเหยียนก็อดส่ายศีรษะออกมาไม่ได้ “เช่นนั้น คงต้องขออภัยด้วย!”
เพียงไม่นาน ศรของลู่เฉินก็พุ่งทะยานออกไป
ฉีเหยียนพูดด้วยความพึงพอใจ “คอยดูว่าข้าจะหลบเช่นไร!”
เมื่อพูดจบ ฉีเหยียนผู้นี้ก็บินไปทั่วท้องฟ้าด้วยความเร็วสูง และ ‘สะบัด’ ศรออกไปอย่างรวดเร็ว ขณะเดียวกันยังคงพูดขึ้นมาด้วยความพึงพอใจว่า “ดูสิ ข้ากำจัดออกไปแล้ว!”
