จบ จึงฟาดฝ่ามือออกไปทันที
เกิดแสงสีแดงสว่างขึ้นตรงหน้าฉีเหยียน จากนั้นจึงหลอมรวมเป็นโล่ไฟเพลิง เพื่อต้านทานการโจมตีของฟาเทียน
ฟาเทียนตกตะลึงขึ้นมา ฉีเหยียนจึงเผยรอยยิ้มประหลาด “ถึงตาข้าแล้ว!”
พูดจบ ไฟเพลิงของฉีเหยียนก็หลอมรวมเป็นทวน เพียงแค่พุ่งมันออกไปเล็กน้อยก็ไปถึงตรงหน้าฟาเทียน ทั้งยังฟาดไปยังบนร่างของฟาเทียน
ทุกคนคิดว่าฟาเทียนจะได้รับบาดเจ็บ แต่การป้องกันที่แข็งแกร่งของฟาเทียนนั้น ทำให้เมื่อ ‘ทวน’ ฟาดลงไป แสงสีแดงเลือดบนร่างของฟาเทียนก็สว่างขึ้นมาเพื่อต้านทาน ‘ทวน’ ไฟเพลิงนี้โดยตรง
“ไม่เป็นอันใดอย่างนั้นหรือ?” มีบางคนรู้สึกตกตะลึงขึ้นมา
ขณะเดียวกัน ยังมีคนพูดขึ้นมาด้วยความสงสัย “หลวงจีนผู้นี้มีทักษะอยู่บ้าง!”
เมื่อฉีเหยียนไม่สามารถทำให้ฟาเทียนบาดเจ็บได้ จึงรู้สึกไม่พอใจขึ้นมา “เจ้าหลวงจีนผู้นี้ยังกล้าต้านทานอย่างนั้นหรือ?”
“เจ้าโจมตีข้า แล้วจะไม่ให้ข้าป้องกันอย่างนั้นหรือ? เจ้าคิดว่าข้าโง่หรือ?” ฟาเทียนอดไม่ได้ที่จะสบถออกมา
ฉีเหยียนยิ้มเย็นชา “อีกไม่นานเจ้าก็จะไม่มีชีวิตต่อไปแล้ว”
พูดจบ ด้านหลังฉีเหยียนพลันเกิดเงาทวนไฟเพลิงมากมาย และเงาทวนเหล่านี้ก็สว่างขึ้นมาราวกับว่ามีมากมายนับพัน
ผู้คนในบริเวณนั้นเห็นแล้วก็พลันตกตะลึงขึ้นมา บางคนจึงค่อย ๆ ถอยออกไปด้านข้าง ไม่กล้าเข้าใกล้มากเกินไป และทหารยามเหล่านั้นแต่ละคนราวกับกำลังดูเรื่องสนุกอยู่
ฟาเทียนตกใจขึ้นมา แต่เขายังไม่แสดงความอ่อ
