นแอออกมา ยังคงต้านทานการโจมตีเหล่านี้
ฉีเหยียนยิ้มเย็นชาพลางเอ่ยถาม “ยอมแพ้หรือไม่?”
“ไม่ยอมแพ้!” ฟาเทียนยืนหยัดต่อไป
“ได้! ดี!” ฉีเหยียนตะคอก จากนั้นเงาทวนไฟเพลิงเหล่านั้นก็โจมตีไปบนร่างของฟาเทียน
ฟาเทียนถูกโจมตีจนถอยหลังออกไปทีละก้าว แต่ในที่สุดก็ยังคงต้านทานไว้ได้
เมื่อฉีเหยียนเห็นสถานการณ์เป็นเช่นนี้ จึงได้แต่ก่นด่าออกมา “เช่นนี้ยังไม่สามารถทำให้เขาบาดเจ็บได้?”
ผู้คนรอบ ๆ เริ่มถกเถียงกันขึ้นมา
ฉีเหยียนจึงรู้สึกอับอาย ทว่าตนเป็นถึงยอดฝีมือขั้นแปลงเซียนแห่งจวนเหมันต์อุดร เขาจะพ่ายแพ้ให้แก่หลวงจีนคนหนึ่งได้อย่างไร
ครั้นเขาปรบมือ ทุกคนจึงได้ยินเสียงคำรามดังมาจากท้องฟ้า
เพียงไม่นาน ทุกคนจึงได้ภาพที่น่าตกตะลึง
