ล้ว?”
ขณะนั้นเอง เสียงของราชาหมาป่าเฒ่าก็ได้ดังออกมาจากร่างของราชาหมาป่าเหมันต์สงัด
ลู่เฉินควบคุมร่างของราชาหมาป่าเหมันต์สงัดอีกครั้ง และมองไปยังรูปปั้นน้ำแข็งตรงหน้า รูปปั้นน้ำแข็งส่องแสงสว่างสีม่วงขึ้นมา จากนั้นเสียงของราชาหมาป่าเฒ่าจึงดังขึ้นมาจากตรงนั้น “เจ้าหนู คิดไม่ถึงล่ะสิ”
“เมื่อครู่เกิดสิ่งใดขึ้น?” เขาคิดไม่ถึงจริง ๆ เมื่อตราประทับวิญญาณของตนตกลงไปแล้วในขณะนั้น แต่อีกฝ่ายจะยังสามารถกลับมายังร่างของตนเองได้
ราชาหมาป่าเฒ่าพูดด้วยความพึงพอใจ “วิญญาณของข้าได้รับพลังบางอย่าง และพลังนี้ก็คือเมื่อใดที่ผู้ใดหรือสิ่งมีชีวิตใดคิดจะควบคุมข้า วิญญาณของข้าก็จะสามารถกลับไปยังร่างได้”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นแล้วชายหนุ่มก็ขมวดคิ้วทันที “พลังหวนคืนวิญญาณ!”
ราชาหมาป่าเฒ่าที่ไม่คิดว่าลู่เฉินจะรู้จัก จึงเผยยิ้มออกมา “คิดไม่คิดว่า เจ้าที่เป็นเพียงเจ้าหนุ่มอ่อนวัยเช่นนี้จะรู้จักพลังหวนคืนวิญญาณได้”
“พลังหวนคืนวิญญาณสูญหายไปในแล้วในแดนชุมนุมภูตผี เจ้าไปได้มันมาได้อย่างไร?” ลู่เฉินแปลกใจเป็นอย่างมาก
ราชาหมาป่าเฒ่าเผยรอยยิ้มประหลาด “แม้แต่แดนชุมนุมภูตผีก็รู้จัก?”
“สิ่งที่ข้ารู้ยังมีอีกมากนัก” เขามองไปยังราชาหมาป่าเฒ่า
ใครจะคิดว่าราชาหมาป่าเฒ่าเพียงแค่ยิ้มออกมา “แม้เจ้าจะรู้มากมาย แต่แล้วอย่างไรหรือ?”
“เจ้าไม่กลัวว่าข้าจะทำลายร่างที่ไม่สมบูรณ์นี้ของเจ้าหรือ?”
ไม่ง่ายเลยที่ราชาหมาป่าเฒ่าจะชุบชีวิตกายเน
