บทที่ 480 การเตรียมการฟื้นคืนชีพของคนรุ่นก่อน
หลังจากที่ปราณกระบี่เหล่านี้ทุบ ‘กำแพงพันชั้น’ แล้ว ลู่เฉินก็กลายเป็นมนุษย์กระดาษ ส่วนฟาเทียนกับหานลั่วสุ่ยต่างถอนหายใจกันด้วยความโล่งอก
ทว่าวิญญาณกระบี่เหล่านี้มีความรู้สึกที่แข็งแกร่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิญญาณกระบี่ใหม่ที่ก่อตัวขึ้นไม่ได้โง่เขลา มันรวบรวมพลังปราณของกระบี่จำนวนนับไม่ถ้วนในคราวเดียว ล้อมรอบทิศทางหนึ่ง และเมื่อลู่เฉินปรากฏตัว เขาก็ถูกล้อมรอบด้วยปราณกระบี่เหล่านี้
พลังปราณของกระบี่เหล่านี้มีสีสัน และหลังจากถูกล้อมเข้าด้วยกัน พวกมันกลายเป็น ‘เกราะป้องกัน’ ทำให้ชายหนุ่มไม่สามารถใช้เคล็ดวิชาเคลื่อนย้ายมนุษย์กระดาษในนั้นได้อีกต่อไป
ภายในไข่มุกอากาศ นักบุญหญิงกำลังหัวเราะ “ตอนนี้เจ้าไม่มีที่ซ่อนแล้ว และเจ้าทำอันใดไม่ได้!”
ลู่เฉินได้ยินเช่นนั้นก็กล่าวว่า “อย่ากังวลไปเลย เป็นเพียงวิญญาณกระบี่ ข้ามีวิธีมากมาย”
พูดจบเขาก็ให้กุ่ยเจี๋ยออกมา
ในขณะเดียวกัน ตัวเขาถือกู่ฉินเพลิงโบราณไว้ด้วย
เมื่อเห็นกู่ฉินเพลิงโบราณ นักบุญหญิงอดไม่ได้ที่จะถามว่า “เหตุใดเจ้าถึงควบคุมกู่ฉินโบราณนี้ได้?”
“เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้” เขาว่าก่อนจะเริ่มบรรเลง
ภายใต้เสียงกู่ฉิน กุ่ยเจี๋ยแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น และเมื่อเขาพุ่งไปข้างหน้าวิญญาณกระบี่ ปราณกระบี่ของวิญญาณกระบี่ก็ไม่สามารถทำร้ายกุ่ยเจี๋ยได้เลย
ฉากนี้ทำให้นางไม่อยากจะเชื่อสายตา “เจ้าเลี้ยงผีบ้าอันใด!”
ฟาเทียนกั
