เขามาถึงหน้าวิญญาณศาสตราวุธนี้ในคราวเดียว จากนั้นไอ ‘ศาสตราวุธ’ ของเขาก็พุ่งออกมาจากร่างกายของเขา
วิญญาณศาสราวุธสัมผัสได้ถึงการมาถึงของ ‘ราชา’ จึงตัวสั่นด้วยความตกใจ “เจ้า เจ้าเป็นมนุษย์หรือวิญญาณศาสตราวุธ?”
ลู่เฉินย่อมเป็นมนุษย์ แต่เขาเคยเป็นอาวุธในชาติหนึ่งเท่านั้น ทว่าเขาไม่คิดอธิบายสิ่งใดมาก เพียงแต่ยิ้มให้อีกฝ่าย “เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้!”
“เจ้าต้องการอันใด?” อีกฝ่ายโวยวายทันที
“บอกทุกสิ่งที่เจ้ารู้มา!” ลู่เฉินพูดในขณะที่ปล่อยตราประทับภูตออกไป
วิญญาณศาสตราวุธเห็นตนกำลังจะตกลงหลุมก็ทำได้เพียงพูดอย่างหดหู่ว่า “เจ้าอยากรู้อันใด?”
“เจ้านายของเจ้า ให้เจ้ามาทำอันใดที่นี่?”
“ข้ามีหน้าที่รวบรวมวิญญาณอ้างว้างแล้วส่งพวกเขาไปยังแดนชุมนุมภูตผีผ่านการส่งตัวนี้ ส่วนคนอื่น ๆ ข้าไม่รู้จริง ๆ” วิญญาณศาสตราวุธของม้วนวิญญาณกระดูกกล่าวด้วยความหวาดกลัว กลัวว่าลู่เฉินจะลงไม้ลงมือ
ลู่เฉินเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ดังนั้นเขาจึงจ้องเขม็งไปที่อีกฝ่ายและพูดว่า “เจ้าควรรู้ว่าข้ามีความคิดเดียว และเจ้าจะถูกฆ่า”
“จริง ๆ ข้าบอกเจ้าทุกอย่างแล้ว”
ชายหนุ่มไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพูดว่า “ตอนนี้ข้าจะไม่ฆ่าเจ้า”
“ขอบคุณ!” วิญญาณศาสตราวุธของม้วนวิญญาณกระดูกกล่าวพร้อมกับถอนหายใจด้วยความโล่งอก
“แต่เจ้าต้องจับตาดูการเคลื่อนไหวของราชันย์กระดูกภูต เพราะเจ้าเองก็ได้รับการหลอมจากเขา ดังนั้นเจ้าน่าจะรู้ว่าเขาปรากฏตัวที่ใดเป็นที่
