ือ?”
ตอนนั้นเอง โกศปรากฏออกมาอีกครั้ง แต่กลับอยู่บนศีรษะของลู่เฉิน และทุบลงมาอย่างรุนแรง
‘ตูม’
ร่างของชายหนุ่มหายไปทั้งร่างในทันที และโกศนั้นลอยอยู่ในความมืดสลัว
ฟาเทียนร้อนใจขึ้นมา “ตอนนี้ควรทำเช่นไรดี?”
หานลั่วสุ่ยไม่รู้ จึงทำได้เพียงพูดออกไปว่า “รอนายท่านเถิด!”
ฟาเทียนกลัวว่าจะเกิดเรื่องขึ้นกับผู้อาวุโส ดังนั้นจึงพูดด้วยท่าทางจริงจังขึ้นมา “ไม่รู้ว่าตอนนี้ผู้อาวุโสจะเป็นเช่นไร!”
“นายท่านแข็งแกร่งเพียงนั้น ข้าคิดว่าจะต้องไม่เป็นอันใดแน่” หานลั่วสุ่ยพูดด้วยความมั่นใจ
ฟาเทียนจึงทำได้เพียงแค่รอ
…
ภายในโกศนั้น ลู่เฉินมองไปรอบ ๆ ซึ่งเต็มไปด้วยโครงกระดูกว่างเปล่าสีดำ และที่นี่ยังเต็มไปด้วยไอภูตผีที่มีความหนานแน่น
เห็นเพียงไอภูตผีเหล่านี้ลอยอยู่บนโครงกระดูกเหล่านั้น โครงกระดูกเหล่านี้จึงค่อย ๆ ฟื้นคืนชีพขึ้นมา
แต่ครั้งนี้ภายในร่างของโครงกระดูกเหล่านั้นไม่มีภูตผี ทว่ากลับเป็นเพียงกลุ่ม ‘หุ่นเชิด’ ที่ถูกควบคุมอยู่
ชายหนุ่มยิ้มออกมา “เจ้าคือวิญญาณของโกศนี้ ใช่หรือไม่?”
“เจ้ารู้สิ่งใด?” น้ำเสียงเคร่งขรึมดังขึ้นมาจากมุมหนึ่ง
“โกศนี้คือสมบัติวิญญาณชนิดหนึ่ง”
“ใช่!” อีกฝ่ายตอบด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง
ลู่เฉินพูดขึ้นมาว่า “ถ้าหากข้าเป็นเจ้า ข้าจะรีบเก็บกลอุบายเล็กน้อยเหล่านี้ทันที และจะไม่เสียเวลาอยู่ที่นี่!”
“กลอุบายเล็กน้อย?” วิญญาณโกศนั้นเผยรอยยิ้มประหลาดออกมา
เมื่อพูดจบ โครงกระดูกเหล่านี้ จึงค่
