บทที่ 465 ปลดผนึกราชาหมาป่าเหมันต์สงัด!
สตรีชุดแดงไม่เข้าใจ นางอยู่ในขั้นแปลงเซียนระดับสมบูรณ์พร้อมแท้ ๆ แต่เหตุใดถึงมาอยู่ในเงื้อมมือของลู่เฉินโดยไม่มีโอกาสแม้แต่จะต่อต้าน!
สิ่งนี้ทำให้สตรีผู้นั้นอ้าปากค้าง “เจ้าคิดจะทำอย่างไรกับข้ากันแน่!”
“ถ้าเจ้าเป็นมนุษย์ ข้าคงทำอันใดเจ้าไม่ได้ แต่ตอนนี้เจ้าเป็นภาชนะมนุษย์” ลู่เฉินมองนางพลางคลี่ยิ้ม
“ภาชนะมนุษย์แล้วอย่างไร?!” สตรีชุดแดงโต้กลับ
“ภาชนะมนุษย์ย่อมคล้ายกับสมบัติวิญญาณ และหากข้าอยากทำอย่างไรกับมัน ข้าก็จะทำอย่างนั้นได้สมดั่งใจ” สตรีชุดแดงไม่เข้าใจสิ่งที่ลู่เฉินพูด
นางต้องการหลบหนี จึงแอบหยิบเม็ดยาออกมาจากอกเสื้อ แต่ลู่เฉินโอบแขนข้างหนึ่งไว้รอบเอวของนาง จับมือของนางที่กำเม็ดยาเอาไว้ได้ “เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้หรือว่าเจ้าจะเอาออกมา?”
“ปล่อยข้า!” สตรีชุดแดงโกรธจัด
หานลั่วสุ่ยยิ้มเยาะแล้วพูดว่า “ฉากนี้น่าตื่นเต้นแฮะ”
ฟาเทียนเอ่ยอย่างปลง ๆ “กระบวนท่าของผู้อาวุโสช่างทรงพลังนัก”
จู่ ๆ เกล็ดหิมะก็โปรยลงมาจากความมืด เป็นผลให้เมื่อลู่เฉินและสตรีชุดแดงถูกเกล็ดหิมะสัมผัส แล้วพวกเขาก็ถูกแช่แข็งอยู่ตรงนั้น
หานลั่วสุ่ยและฟาเทียนที่เฝ้าดูอยู่ด้านหลังก็ถูกแช่แข็งทันทีเช่นกัน
“เกิดอันใดขึ้น?” ฟาเทียนกระวนกระวายหลังจากถูกแช่แข็งอยู่ตรงนั้น
หานลั่วสุ่ยอุทานว่า “ไอเย็นทรงพลังมาก!”
แสงสีแดงจากสตรีชุดแดงกะพริบวาบ จากนั้นนางก็หายไป ส่วนลู่เฉิน เขาทะลุออกมาจากน
