ดสีแดง จากนั้นก็บดขยี้มันอย่างง่ายดายจนขลุ่ยแตกเป็นเสี่ยง ๆ
ในเวลาเดียวกัน สตรีจำนวนนับไม่ถ้วนก็พรั่งพรูออกมา
สตรีเหล่านี้ต่างได้รับบาดเจ็บสาหัส พากันกระอักเลือดออกมาทีละคนแล้วล้มลงกับพื้น
ทั้งฟาเทียนและหานลั่วสุ่ยต่างตกตะลึง
“นี่ มันเป็นไปได้อย่างไร?” ให้ตายอย่างไรสตรีชุดแดงก็ไม่เชื่อว่าอาวุธวิเศษของนางจะถูกทำลายโดยลู่เฉิน ยิ่งไปกว่านั้นทุกคนในขลุ่ยก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นกัน
ส่วนลู่เฉินนั้นโยนขลุ่ยทิ้งไปข้าง ๆ และมองไปที่สตรีในชุดสีแดงด้วยรอยยิ้ม “ยังมีสมบัติวิญญาณอีกหรือไม่?”
สตรีในชุดสีแดงจ้องมองลู่เฉินอย่างเคียดแค้น “ข้าฆ่าเจ้าได้โดยไม่ต้องใช้สมบัติวิญญาณ!”
หลังจากพูดจบ แสงสีแดงก็กะพริบวาบบนร่างของสตรีในชุดสีแดง และสตรีเหล่านั้นก็ลุกขึ้นทีละคน พากันพุ่งเข้าหาสตรีในชุดสีแดง
ครู่ต่อมาสตรีเหล่านั้นก็หายไป
สตรีในชุดสีแดงเปล่งแสงสีเพลิงวาววาบ
ฟาเทียนและหานลั่วสุ่ยตกตะลึง
ทว่าลู่เฉินหัวเราะ “ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง!”
ฟาเทียนสงสัย “ผู้อาวุโส เกิดอันใดขึ้น?”
“นางใช้ตัวเองเป็นสมบัติวิญญาณ”
“ใช้ตัวเองเป็นสมบัติวิญญาณ?” ฟาเทียนสับสน
หานลั่วสุ่ยขมวดคิ้ว “มีตำนานกล่าวว่ามีวิชาสร้างสมบัติโบราณชนิดหนึ่ง สามารถใช้ร่างกายมนุษย์เป็นภาชนะเพื่อสร้างสมบัติวิญญาณที่ทรงพลังขึ้น”
เมื่อฟาเทียนได้ยินเช่นนี้ ร่างกายของเขาก็สั่นสะท้าน “แล้วเช่นนี้พวกนางยังเป็นมนุษย์อยู่หรือไม่?”
“เป็นมนุษย์ แต่ก็ไม่ใช่
