?”
ทว่าลู่เฉินกลับฉีกยิ้มแล้วเอ่ยว่า “กลัวหรือ เปล่านี่! ข้าคิดว่าอีกเดี๋ยวข้าจะทำให้เจ้ากลัว!”
หลังจากลู่เฉินพูดจบ เขาก็กระตุ้นพลังของ ‘อาวุธ’ ในร่าง ในขณะนี้เขาเป็นเหมือนราชาแห่งอาวุธทั้งมวล ทำให้ร่างกายของสตรีชุดแดงสั่นเทิ้มโดยไม่รู้ตัว
นางมองร่างของตน “ข้าเป็นอันใดไป?”
“หากเจ้ากลายเป็นอาวุธ เช่นนี้ก็นับว่าเจ้าตกอยู่ในกำมือของข้าแล้ว!” ลู่เฉินพูดห้วน ๆ
สตรีชุดแดงไม่เชื่อ นางจ้องไปที่ลู่เฉิน “เป็นไปไม่ได้! เจ้าไม่ได้ทรงพลังขนาดนั้น!”
ลู่เฉินหัวเราะ “โอ้? ข้าไม่ได้ทรงพลังขนาดนั้น? เจ้าแน่ใจหรือ?”
“แน่นอน!”
และแล้วสิ่งที่นางไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เพียงลมหายใจเดียว ร่างกายของสตรีชุดแดงก็เหมือนกับของเล่น นางถูกลู่เฉิน ‘ดูด’ เข้าไปทันที
ร่างกายอ่อนปวกเปียกปะทะเข้ากับอ้อมกอดของลู่เฉิน
ฟาเทียนและหานลั่วสุ่ยตกตะลึง
ฟาเทียนรู้สึกกระอักกระอ่วน อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ผิดพลาด ผิดพลาด…”
สตรีชุดแดงอยากจะหนีจากเงื้อมมือของลู่เฉิน ทว่าชายหนุ่มกลับยิ้มให้ “อย่าเสียแรงเลย เจ้าหนีไม่รอดหรอก!”
