เปลวไฟเหล่านั้นค่อย ๆ มอดลงในที่สุด
สตรีชุดแดงพลันตกใจ “คาถาทำลายเสียง!”
“รู้แล้วก็ดี!” ลู่เฉินยิ้ม
สตรีชุดแดงไม่อยากจะเชื่อ “คาถาทำลายเสียงเป็นทักษะที่สามารถทำให้เสียงใด ๆ หายไปได้ แต่นี่เป็นเพียงข่าวลือ ไม่มีใครเคยทำได้!”
“ไม่ใช่ว่าไม่มีใครทำได้ แต่พวกเจ้าไม่เคยเห็นเท่านั้น!” ลู่เฉินหัวเราะ
สตรีชุดสีแดงเริ่มลังเลเล็กน้อย “เจ้าเป็นใคร!”
“พวกเจ้ากำลังจะจัดการกับข้า เจ้าไม่รู้หรือว่าข้าเป็นใคร?” ลู่เฉินหัวเราะ
สตรีชุดแดงไม่รู้จริง ๆ ว่าลู่เฉินเป็นใคร ถึงอย่างไรเสียนางก็ได้รับการไหว้วานจากคนอื่น ดังนั้นนางจึงพูดอย่างเย็นชาว่า “ข้าไม่รู้!”
“ดูเหมือนว่าเจ้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเจ้ากำลังจะไปจัดการกับใคร” ลู่เฉินยิ้มอย่างมีเลศนัย
ในยามนี้เสียงของนักบุญหญิงพลันดังขึ้นในความมืด “กำจัดเขา อย่าหลงกลเขา!”
สตรีชุดแดงตอบว่า “เจ้าค่ะ!”
หลังจากที่สตรีในชุดสีแดงพูดจบ นางก็สำแเดงเสียงเพลิงในค่ายกล แต่เสียงเพลิงเหล่านี้กลับแตกกระจายไปเพราะเสียงกู่ฉินของลู่เฉิน ทำให้พวกนางไม่สามารถเร่งเปลวไฟอันทรงพลังได้อีก
สตรีชุดแดงเริ่มกังวล
ในตอนนั้นเอง ลู่เฉินก็พูดว่า “ออกมา ค่ายกลของพวกเจ้าไร้ประโยชน์แล้ว!”
สตรีชุดแดงย่อมไม่เชื่อ นางจึงเปลี่ยนไปใช้เสียงอื่นแทน
ฉับพลันนั้น เสียงขลุ่ยอันทรงพลังก็ได้ดังกลบทุกสิ่ง ก่อนที่ไม่นานฉากอันน่าตะลึงงันจะปรากฏขึ้นตรงหน้า!
