ลมจึงพูดขึ้นมาด้วยความโมโห “เจ้าอยากตายอย่างนั้นหรือ?”
“ลองดูก็รู้ว่าผู้ใดกันแน่ที่อยากตาย!” ฟาเทียนไม่สนใจราชันย์แมลงลมผู้นี้
ราชันย์แมลงลมจึงตะโกนขึ้นมาว่า “ตายซะ!”
เมื่อพูดจบ แมลงสีดำจำนวนมากก็บินกรูออกมาจากเสื้อคลุมของราชันย์แมลงลม และเป้าหมายก็คือฟาเทียน!
ทุกคนคิดว่าเมื่อฟาเทียนเผชิญหน้ากับแมลงเหล่านี้จะต้องตายเป็นแน่
ทว่าสิ่งที่ทำให้ทุกคนคาดไม่ถึงก็คือ ฟาเทียนปล่อยให้แมลงเหล่านี้เข้ามายังร่างกายของตน
ราชันย์แมลงลมยิ้มเย็นชาออกมา “อวดดีนัก”
เมื่อพูดจบ ราชันย์แมลงลมก็ให้แมลงเหล่านี้ไปโจมตีฟาเทียน แต่คิดไม่ถึงว่าบนผิวของฟาเทียนมีชั้นเลือดสีทองป้องกันอยู่ ไม่ว่าแมลงเหล่านี้จะกัดเช่นไรก็ไม่สามารถทำให้ฟาเทียนบาดเจ็บได้
เมื่อเห็นเช่นนี้ ราชันย์แมลงลมก็เปลี่ยนสีหน้า แม้จะอัดพลังออกไป แต่ผลยังคงเป็นเช่นเดิม ฟาเทียนผู้นี้ยังคงไม่เป็นอันใดเลยสักนิด
ราชันย์แมลงลมเหลือเพียงความตกตะลึง
ในขณะที่ไป๋เหล่าเอ้อร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ดูเหมือนว่าการป้องกันของหลวงจีนจะไม่ธรรมดา!”
ราชันย์แมลงลมเก็บแมลงกลับไปพร้อมดวงตาที่เบิกกว้าง ก่อนจะพูดออกไปว่า “เจ้ามาจากสำนักใดกัน?”
“สำนักสุญญตา!”
เมื่อได้ยินชื่อสำนักสุญญตา ทุกคนจึงเริ่มถกเถียงกันขึ้นมา
“สำนักสุญญตานี้ เหตุใดจึงมีหลวงจีนที่แข็งแกร่งเพียงนี้?”
“ใครจะรู้เล่า?”
ไม่มีใครรู้ว่าเหตุใดหลวงจีนถึงแข็งแกร่งเพียงนี้ได้ ไป๋เหล่าเอ้อร์สะบัดมือเพียงหนึ่ง
