บทที่ 452 หลอมเม็ดยาทั้งสองเม็ดในเวลาเดียวกัน!
กระบองเพชร?
ดูภายนอกแล้วนับว่าเหมือนมาก เพียงแต่ว่า ‘กระบองเพชร’ นี้ ไม่ใช่กระบองเพชรธรรมดาทั่วไป แต่สามารถกินคนได้ และมันยังมีการป้องกันที่แข็งแกร่ง ดังนั้นลู่เฉินจึงยิ้มพลางพูดออกมา “เจ้าเคยเห็นกระบองเพชรเช่นนี้หรือ?”
“ทั้งสีเข้ม และยังแผ่กระจายไอมาร และเมื่อครู่ ข้าได้ลองใช้กรงเล็บเงาบินโจมตีมัน แต่มันกลับไม่เป็นอันใดเลย!” แมวมารมายามีสีหน้าสลดไปเล็กน้อย
“แน่นอน นี่คือฝ่ามือมารกินคน มีการป้องกันที่แข็งแกร่ง และสามารถแก้เคล็ดวิชาได้มากมาย” ลู่เฉินตอบกลับ
แมวมารมายาพูดขึ้นมาด้วยความหดหู่ “เหตุใดจึงมีต้นพืชที่แปลกประหลาดเช่นนี้!”
“ยิ่งแปลกยิ่งดี”
“ยิ่งแปลกยิ่งดี?” แมวมารมายาไม่รู้ว่าลู่เฉินหมายความว่าอย่างไร
เมื่อลู่เฉินจัดการกับอารมณ์ของตนแล้วก็เผยรอยยิ้มออกมา “ดีเลย สามารถเติมเต็มจุดสุดท้ายของข้าได้”
“เติมเต็มจุดสุดท้าย?” แมวมารมายาไม่รู้ว่าหมายความว่าอย่างไร
แต่เพียงไม่นาน แมวมารมายาจึงเข้าใจ
เห็นเพียงลู่เฉินออกเดินไปยังต้นพืชนั่น และหนามบนต้นพืชนี้จึงค่อย ๆ บินขึ้นมา คิดจะทิ่มแทงเขา
‘กำแพงพันชั้น’ ของลู่เฉินเปิดออก จากนั้นเมื่อหนามบินเหล่านั้นโจมตีเข้ามา กำแพงของชายหนุ่มก็ถูกทำลายไปถึงห้าร้อยชั้น
พลังของมันรุนแรงเกินไป แต่ยังดีที่ลู่เฉินได้มีกำแพงถึงหกร้อยชั้นแล้ว เมื่อรวมกับก้อนหินสีทองที่ถูกบดละเอียดแล้ว จึงปกคลุมต้นพืชเหล่านั้นไ
