บทที่ 450 เตรียมจากไป แต่กลับเผยทางลมมารออกมา!
หลังจากลู่เฉินพูดจบ เขาก็หยิบกู่ฉินเพลิงโบราณออกมาแล้วดีดมัน ทันใดนั้นพลังอันมหาศาลก็บิดเมล็ดวิญญาณปีศาจในทันที
ร่างโปร่งแสงบนกำแพงและราชาอินทรีเพลิงพลันกรีดร้อง
ผู้อาวุโสเหล่านั้นต่างพากันประหลาดใจ และบางคนถึงกับพูดว่า “ดูสิ ราชาอินทรีเพลิงผู้นั้นดูเหมือนจะเจ็บปวดมาก!”
“หรือว่าจิตวิญญาณที่แท้จริงของเขาถูกโจมตีจริง ๆ”
“ดูจากสถานการณ์ก็น่าจะเป็นอย่างนั้น!”
…
จิตวิญญาณที่แท้จริงของราชาอินทรีเพลิงกำลังเจ็บปวดอย่างรุนแรง และพลังปราณของเจ้าตัวลดลงอย่างมากเช่นกัน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่ลืมที่จะสาปแช่งคนตรงหน้าว่า “เจ้าหนุ่ม เจ้ารอข้าก่อนเถิด! ตำหนักวิญญาณมารของข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไปแน่!”
แต่ทันทีที่พูดจบ อีกฝ่ายก็โจมตีเข้ามาอีกครั้ง จนทำให้ราชาอินทรีเพลิงหายตัวไปพร้อมกับเสียงกรีดร้อง
ส่วนเมล็ดวิญญาณมารกลุ่มนั้นก็สลายไปทันทีเช่นกัน
จากนั้นลู่เฉินก็เก็บกู่ฉินเพลิงโบราณเข้าไป แมวมารมายาที่อยู่บนข้อมือของชายหนุ่มพูดอย่างหดหู่ว่า “เหตุใดเจ้าไม่ให้ข้าจัดการผู้ชายคนนั้น?”
“เจ้าไม่แข็งแกร่งพอ!”
“ขอแค่ข้าดูดซับเลือดมารนี้ได้ ข้าก็จะสามารถฟื้นฟูพละกำลังได้จำนวนหนึ่ง!” แมวมารมายาเอ่ย
“การดูดซับต้องมีกระบวนการ และเจ้าในตอนนี้ยังทำไม่ได้”
“เพราะเหตุใด?”
“ข้าจะบอกเจ้าในภายหลัง” หลังจากลู่เฉินพูดจบ เขาก็ไม่ได้อธิบายอันใดอีก
แมวมารมายาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้
