งชัดเจน เพราะตอนที่ลู่เฉินถูกระเบิด มันก็กลายเป็นกระดาษ และกระดาษก็ถูกระเบิดเป็นชิ้นทันที ส่วนลู่เฉินเองก็ปรากฏตัวขึ้นที่อื่น
“ทำได้อย่างไร?” บางคนรู้สึกอัศจรรย์ใจ
ถัวหลัวเย่พลันเคร่งขรึมยิ่งขึ้น “เสี่ยวหรง เจ้าแน่ใจหรือว่าเขาอยู่ในขั้นหลอมแก่นแท้?”
“ตอนที่เขาอยู่ที่ขั้นสร้างรากฐาน เขาสามารถจับขั้นก่อกำเนิดและขังจนตายได้ ข้าคิดว่าเขาที่อยู่ในขั้นหลอมแก่นแท้จะต้องมีฝีมือนี้แน่” มู่หรงหยิงกล่าวพลางรู้สึกเป็นเหน็บชา
เมื่อได้ยินเช่นนี้ทุกคนก็ตกใจ
ราชาอินทรีเพลิงไม่พอใจอย่างมาก และตะโกนใส่เด็กมารว่า “เจ้าคงไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นหรอกกระมัง?”
“หมายความว่าอย่างไร?” เด็กมารหัวเสียทันทีเมื่อโดนดูหมิ่นว่าอ่อนแรง
ราชาอินทรีเพลิงพูดอย่างยั่วยุว่า “ในตอนนั้น เหตุใดคนจากภูเขามารราตรีทำอย่างไรก็ไม่สามารถฆ่าเจ้าได้ และยังจับเจ้ามาที่นี่ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะไม่น่ากลัวอย่างที่ข่าวลือพูดกัน!”
“นั่นเป็นเพราะข้ายังไม่ได้แปลงกาย!” เด็กมารอุทานอย่างโกรธจัด
“โอ้?” สีหน้าไม่เชื่อของราชาอินทรีเพลิงทำให้เด็กมารเต็มไปด้วยกลิ่นอายของไอภูตและไอมาร
หลังจากนั้นไม่นาน เด็กมารก็พุ่งเข้าไปในร่างของลู่เฉินราวกับเงา
โถวลั่วเยว่ตกใจ “ไม่นะ เจ้านี่ข้าไปในร่างของเด็กคนนั้นแล้ว!”
มู่หรงหยิงไม่รู้ว่ามันร้ายแรงแค่ไหน ดังนั้นนางจึงสงสัยว่า “ท่านอาจารย์ เจ้านั่นจะทำร้ายวิญญาณของหมอเทวดาลู่ได้หรือไม่?”
ถัวหลัวเย่มีสีหน้าดูไม่ได
