บทที่ 440 วิญญาณมารร่างคู่
ทว่าเมื่อเงามารเพลิงได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสม่อก็พลันครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดว่า “เขาเป็นอุปสรรคก็จริง แต่ตอนนี้อีกฝ่ายมีไข่มุกราตรีสมุทร หากเจ้าคิดจะต่อต้านเขานั้น ช่างยากนัก!”
“ไข่มุกราตรีสมุทร แท้จริงแล้วคือสิ่งใดกัน?” ผู้อาวุโสม่อเอ่ยถามด้วยความเข้าใจ
เงามารเพลิงจึงค่อย ๆ อธิบายเรื่องไข่มุกราตรีสมุทร
เมื่อได้ฟังแล้ว ผู้อาวุโสม่อก็เบิกตากว้าง “ว่าอย่างไรนะ? น่ากลัวเพียงนี้เชียวหรือ?”
“ใช่ ดังนั้นตอนนี้พยายามอย่าเข้าใกล้เขาจะดีกว่า มิเช่นนั้นหากอยู่ในสายตาเขาแล้ว เจ้าจะหลบซ่อนอยู่ที่ใด เขาก็สามารถมองเห็นได้” เงามารเพลิงเอ่ยเตือน
“เช่นนั้น ควรทำอย่างไรดี?” ผู้อาวุโสม่อเอ่ยถามด้วยความร้อนใจ
เงามารเพลิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงหันไปพูดกับผู้อาวุโสม่อ “หุ่นเชิดในป่านี้มีเท่าใดกัน?”
“ข้าเกรงว่า หุ่นเชิดเหล่านี้จะไม่เป็นผลใดกับเขา” ผู้อาวุโสพูดด้วยความกังวล
“เพราะเหตุใดกัน?”
ผู้อาวุโสม่อจึงเล่าเรื่องที่ลู่เฉินทำลายการควบคุมหุ่นเชิดมารออกมา
เมื่อได้ยินดังนั้น เงามารเพลิงก็กะพริบแสงอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดออกมา “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็ให้เขาเข้าไปอยู่กับเจ้าสำนักมารราตรีนั่น”
“แต่ถ้าหากเขาเข้าไป เจ้าสำนักผู้นั้นจะไม่ร่วมมือกับเขาหรือ?”
“สถานที่นั้น รอบด้านกลับเต็มไปด้วยพืชประหลาด เมื่อเข้าไปแล้วก็ยากที่จะออกมาได้” เงามารเพลิงพูดด้วยความมั่นใจ
เมื่อผู้อาวุโ