แม้ร่างจะไม่แตกสลาย และธนูของลู่เฉินก็แทงทะลุมัน
แต่อีกฝ่ายกลับไม่มีเลือดไหลออกมา ทั้งยังฟื้นฟูขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว
ผู้อาวุโสม่อตะโกนขึ้นมา “เห็นแล้วใช่หรือไม่ หุ่นเชิดมารของข้านั้นไม่ธรรมดา”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ลู่เฉินก็เริ่มสะสมพลัง
จากหนึ่งศรหลอมรวมเป็นสิบศร
เมื่อทั้งสิบศรพุ่งออกไปนั้น มันก็จมตีไปยังตำแหน่งต่าง ๆ ที่แตกต่างกันของหุ่นเชิดมาร ทว่าครั้งนี้ไม่ได้แทงจนทะลุ แต่ภายในการควบคุมเงาศรของลู่เฉินนั้น เงาศรเหล่านั้นเริ่มเคลื่อนไหวอยู่ภายในร่างของหุ่นเชิดมาร
ผู้อาวุโสม่อรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เพราะหุ่นเชิดมารนี้ค่อย ๆ สูญเสียการสื่อสารกับตนไป น่ากริ่งเกรงจนเขาต้องเอ่ยถามขึ้นมา “เจ้าหนุ่ม เจ้าทำสิ่งใดกับหุ่นเชิดของข้า?”
