บทที่ 436 พลังแห่งมุมมองที่ดุร้าย!
เมื่อเริ่มแรกนั้นไอปีศาจแผ่กระจายไปทั่ว ทำให้ที่นี่มีไอปีศาจหนาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ
“ไม่แปลกที่ปีศาจเหล่านั้นคิดจะดูดลมปีศาจ เพราะลมปีศาจคือผนึกที่ได้ผนึกไอปีศาจไว้” เมื่อเห็นดังนั้น ลู่เฉินจึงรู้สึกสนใจ
แต่ ‘เม็ดยาปีศาจ’ ของเขาได้หลอมรวมสมบูรณ์แล้ว ไอปีศาจเหล่านี้จึงไม่จำเป็นสำหรับเขาอีก ดังนั้นเพียงไม่นานก็สามารถหาทางออกของตำหนักนี้ และออกไปจากที่นี่ได้
ในสระโลหิต ของเหลวสีใสเหล่านั้นดูราวกับน้ำเดือดที่มีอุณหภูมิสูงที่พวยพุ่งขึ้นไปอยู่ตลอดเวลา
ฮวากูเทียนและคนอื่น ๆ ต่างมีสีหน้าเปลี่ยนไป
ซุนกู่รู้สึกประหลาดใจขึ้นมา “นี่…เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้?”
ขณะที่ทุกคนกำลังแปลกใจนั้น ลู่เฉินก็เดินออกมา
เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มไม่เป็นอันใด ทุกคนจึงคลายกังวล
“ออกไปจากที่นี่เถิด อีกไม่นานไอปีศาจที่นี่จะมีความหนาแน่นขึ้นมา ถึงตอนนั้นมันอาจทำให้พวกเจ้าหายใจไม่ออกได้” พูดจบ เขาก็เดินนำออกไปด้านนอก แต่ทุกคนยังคงไม่รู้ว่าเกิดเรื่องใดขึ้น ดังนั้นแต่ละคนจึงเดินตามออกไป
เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง ทุกคนเดินก็ตามลู่เฉินไป
ซุนกู่อยากรู้เป็นอย่างมากว่าภายใต้สระโลหิตนั้นเกิดเรื่องใดขึ้น เพราะเมื่อก่อนนี้ เขาก็เป็นปีศาจเฒ่าอยู่ที่นี่ ทว่ากลับไม่เคยเห็นภาพที่แปลกประหลาดเช่นนี้ ดังนั้นซุนกู่จึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย “คือว่า นายท่าน…”
“ว่าอย่างไร?” ลู่เฉินมองไปยังซุนกู่
ซุนกู่เอ่ยถามด้วยความแปลกใจ
