่มทำตัวว่าง่าย “คุณชายน้อย ตราบใดที่เจ้าปล่อยข้า ข้าจะพาเจ้าไปที่นั่น!”
“ถ้าเจ้าเป็นแบบนี้ ข้าก็มีทางเลือกอื่น”
“ทางเลือกอันใด?”
“ก็ทำลายเจ้า แล้วเอาความทรงจำของเจ้าไป” ลู่เฉินเริ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
เยี่ยไห่โหรวรู้สึกหดหู่ใจ “เหตุใดเจ้าถึงเลือดเย็นนัก”
ชายหนุ่มยิ้มเจ้าเล่ห์ “พูดมาเถิด”
“ทางด้านขวามีทางเดิน หลังจากเดินไปร้อยก้าวก็จะมีพื้นที่มืด พื้นที่มืดนั้นเหมือนสร้างมาจากตะเกียง เพียงแค่หมุนตะเกียง เจ้าก็จะเห็นพายุหมุน นั่นคือแหล่งที่มาของวายุชั่วร้าย ”
ลู่เฉินเปิดประตูหินทันทีตามที่อีกฝ่ายพูด และพบว่ามีวายุประหลาดอยู่ข้างในจริง ๆ
วายุยังคงหมุนอยู่ที่นั่น
เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบหินสีดำก้อนใหญ่ออกมาจาก ‘สำนักไร้สุญญะ’ และหินสีดำขนาดใหญ่นี้ก็คือที่ที่ปีศาจมังกรวารีวายุซ่อนตัวอยู่
“ไอปีศาจแข็งแกร่งมาก” ทันทีที่มังกรวารีวายุถูกนำออกมา เขาก็รู้สึกตื่นเต้นหลังจากสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่อยู่ตรงหน้าเขา
ลู่เฉินอธิบายว่า “ถ้าข้าจำไม่ผิด ที่นี่เป็นที่ที่พวกปีศาจเฒ่าต้องการให้เจ้าทำลาย”
มังกรวารีวายุถามว่า “เจ้าหมายความว่าพวกเขารู้จักสถานที่นี้หรือ?”
“แม้ว่าข้าจะไม่รู้ว่าพวกเขาพบที่นี่ได้อย่างไร แต่มองไปรอบ ๆ มีอุโมงค์เล็ก ๆ มากมาย ซึ่งน่าจะนำไปสู่ที่ไหนสักแห่งข้างนอก” ลู่เฉินชี้ไปที่รูอุโมงค์เล็ก ๆ โดยรอบ
มังกรวารีวายุเข้าใจขึ้นมาและพูดว่า “ก็คือพวกเขาต้องการให้ข้าดูดซับวายุปีศา
