จเหล่านี้หรือ?”
“ก็อาจจะ หลังจากดูดซับมันแล้วก็อาจจะพบมัน” ลู่เฉินกล่าวกับมังกรวารีวายุ
มังกรวารีวายุคิดว่าเป็นไปได้ เขาจึงมองไปที่ชายหนุ่ม “ให้ข้าลองดู”
หลังจากที่มังกรวารีวายุพูดจบ มันก็บินมาจากก้อนหินและล้อมรอบสายวายุ ส่วนสายวายุก็บินขึ้นจากรูเล็ก ๆ แต่มันแรงมาก ถ้าคนธรรมดาหรือปีศาจเข้าใกล้ พวกมันจะถูกวายุพัดฉีกเป็นชิ้น ๆ อย่างง่ายดาย
แต่มังกรวารีวายุนั้นแตกต่างออกไป เมื่อวายุเหล่านี้สัมผัสมัน ก็เหมือนหมุนรอบสายวายุอย่างไรอย่างนั้น
ไม่เพียงเท่านั้น วายุยังบินเข้าไปในวิญญาณของมังกรวารีวายุทีละตัว ทำให้วิญญาณของมันเปลี่ยนไปทีละน้อย และในที่สุดปีกก็ยังคงส่องแสงสีเงิน
ในเวลาเดียวกันเขาทั้งสองก็เห็นข่ายวายุคมขึ้น และบนเขาที่ข่ายวายุคมก็มีวายุหมุน
มังกรวารีวายุไม่มีกายเนื้อ มีเพียงหัวใจปีศาจที่ค่อย ๆ กลายเป็นหิน รวมทั้งเงาวิญญาณ ดังนั้นมันจึงเปล่งแสงสว่างวาบอยู่ตรงนั้นและพูดว่า “ใต้เท้า ดูนั่นสิ”
ลู่เฉินพูดด้วยความพึงพอใจ “ปีศาจวายุนี้มีวิญญาณปีศาจวายุจริง ๆ!”
“วิญญาณปีศาจวายุ?” มังกรวารีวายุสงสัย
“ทุกสิ่งมีวิญญาณ วายุปีศาจก็เช่นกัน ยิ่งไปกว่านั้นวายุปีศาจนี้น่าจะเป็นวายุปีศาจสวรรค์ระดับเก้าดาว”
“วายุปีศาจนี้แบ่งระดับด้วยหรือ?”
ลู่เฉินส่งเสียตอบรับ “โดยทั่วไปแล้ววายุปีศาจส่วนใหญ่อย่างน้อยก็อยู่ในระดับสวรรค์ และพวกมันก็เริ่มจากระดับหนึ่งดาวจนแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ สำหรับของเจ้า มันอยู่ร
