บทที่ 433 หลบหนี? โจมตีด้วยเครื่องหมายวิญญาณอัสนีก่อน!
ครู่ต่อมาทุกคนก็เห็นว่าร่างของเจ้าเมืองฮวาเทียนนั้นมีไอปีศาจกะพริบวาบ ยิ่งไปกว่านั้นยังมีเงาจำนวนนับไม่ถ้วนรวมตัวกันบนร่างกายของเขา
เงาเหล่านี้ดูเหมือนร่างแยกอย่างไรอย่างนั้น
ทุกคนประหลาดใจเมื่อเห็นสิ่งนี้
“ใครคือเจ้าเมือง?” ทุกคนงงงวย ไม่รู้ว่าใครคือเจ้าเมืองตัวจริง
ซูฮวาอวิ๋นก็เริ่มร้อนใจเช่นกัน และมองไปที่ฮวากูเทียนแล้วตะโกนว่า “เจ้าเมือง!”
“พวกเจ้าคิดอย่างไร?”
เสียงนั้นเหมือนกับเจ้าเมืองของพวกเขา แต่ลู่เฉินกลับพูดด้วยรอยยิ้มว่า “แม้ว่าเสียงเลียนแบบของเจ้าจะคล้ายกันมาก แต่ไม่ใช่เขา เป็นเจ้าต่างหาก”
“เจ้าตัวน้อย แน่ใจนะว่าเป็นข้า?” ผู้เฒ่าหยางหัวเราะแปลก ๆ
“อันใดนะ เจ้ากลัวว่าข้าจะโจมตีเจ้าเมืองฮวาเทียนตัวจริงหรือ?” ลู่เฉินถามกลับ
“ถ้าเจ้ามีความกล้าก็ลองสิ ข้ารับประกันว่าถึงยามนั้นคนที่เจ้าโจมตีจะไม่ใช่ข้า!” ผู้เฒ่าหยางกล่าวอย่างมั่นใจ
“ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็ไร้เดียงสามาก!”
หลังจากพูดจบ ลู่เฉินก็รวบรวมสายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนและโจมตีร่างเหล่านั้นอีกครั้ง ผู้เฒ่าหยางดีใจเป็นอย่างมาก เขาใช้ร่างจริงของฮวากูเทียนแทนเงา โดยตั้งใจให้ฮวากูเทียนต้านทานการทำร้ายของลู่เฉิน
ผู้ใดจะรู้ว่าสายฟ้าเหล่านี้จะหลบหลีกร่างที่แท้จริงของฮวากูเทียนและพุ่งตรงไปยังเงาอื่น ๆ
เงาเหล่านั้นคือผู้เฒ่าหยางจริง ๆ ดังนั้นผู้เฒ่าหยางจึงร้องเสียงแหลมทันที
หลังจากที่ทุ
