กันแน่”
ทว่าไม่มีใครอธิบาย ผู้เฒ่ามู่ทำได้เพียงเฝ้าดูอย่างเงียบ ๆ ที่นั่น
ประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมา ลู่เฉินก็หยุดมือ แล้วคนเหล่านั้นก็มองดูตัวเองทีละคน ก่อนจะพบว่ามีอักขระยันต์ที่คล้ายกับดวงตาอยู่บนฝ่ามือและหน้าผาก
นี่ทำให้ทุกคนสงสัยว่ามันคืออันใด
ลู่เฉินยังคงไม่อธิบาย แต่เพียงพูดกับพวกเขาว่า “ไอปีศาจจะเข้าสู่อักขระยันต์ พวกเจ้าสามารถใช้มันเป็นพลังวิญญาณได้ จะทำให้ปีศาจเหล่านั้นไม่กล้าเข้าใกล้พวกเจ้า”
ทุกคนคิดว่ามันไม่น่าเชื่อ ดังนั้นพวกเขาจึงลองทีละคน และแน่นอนว่าพอหลังจากไอปีศาจที่อยู่รอบ ๆ เข้าไปในอักขระยันต์เหล่านั้น พวกเขาก็รู้สึกราวกับว่าทั้งร่างของพวกเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยพละพลัง
สิ่งนี้ทำให้ทุกคนมีความสุข
ลู่เฉินมองฝูงชนที่กำลังดีใจ “เข้าไปได้แล้ว”
เมื่อมีอักขระยันต์นี้ก็ทำให้ทุกคนมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม บางคนถึงกับอยากลองอักขระยันต์เหล่านี้เพื่อดูว่าพวกเขาไม่กลัวปีศาจจริง ๆ หรือไม่
ทุกคนจึงเข้าไปพร้อมกัน
ไอปีศาจในถ้ำนี้แข็งแกร่งมาก แต่ด้วยมีอักขระยันต์นี้อยู่ ทุกคนจึงยังสบายดี
แต่พวกเขาไม่เห็นปีศาจตัวใด นี่ทำให้พวกเขารู้สึกผิดหวังเล็กน้อย
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เมื่อทั้งหมดมาถึงส่วนหนึ่งของถ้ำ พวกเขาก็ถูกค่ายกลขวางไว้ และภายในค่ายกล ก็มีปีศาจจำนวนมากจ้องมองมาที่พวกเขาอยู่
ปีศาจแต่ละตัวดูดุร้าย
ปีศาจหินก็อยู่ที่นั่นด้วยเช่นกัน
แต่ปีศาจหินตัวนี้อ่อนแอกว่าครั้งที่แล้วมาก ทว่าเมื่อมัน
