บทที่ 427 กระบี่แกนปีศาจ
หลงฉีต้องการจะทดลองพลังของตัวเองในตอนนี้
ดังนั้นหลังจากพูดจบ เขาก็โจมตีลู่เฉินจนสุดพลัง
ทว่าในพริบตาที่เขาปะทะกับร่างของลู่เฉิน ร่างของลู่เฉินกลับกลายเป็นมนุษย์กระดาษ
ผู้คนบริเวณนั้นถึงกับตกตะลึงไปในบัดดล
หลงฉีรู้สึกสับสนขึ้นมา “ไยเจ้าถึงกลายเป็นมนุษย์กระดาษ?”
ตอนนี้เอง ลู่เฉินพลันปรากฏกายในที่โล่งอีกด้านหนึ่งพลางยิ้มและพูดว่า “เจ้าบอกว่าเจ้ามีพลัง แล้วอย่างไรเล่า?”
“ข้า…ข้าจะฆ่าเจ้า!” หลงฉีพุ่งเข้ามาด้วยความโกรธ แต่ผลลัพธ์กลับยังคงเหมือนเดิม นั่นคือทุกครั้งที่เขาปะทะกับลู่เฉิน ร่างของลู่เฉินจะกลายเป็นมนุษย์กระดาษ
หลังจากปะทะกันหลายครั้ง ในที่สุดหลงฉีก็ทนไม่ได้อีกต่อไป จึงหันมองไปที่หั่วเหลาจิ่ว “คิดหาวิธีเร็ว อย่าปล่อยให้เขาเป็นเช่นนี้”
หลังจากหั่วเหลาจิ่วคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็สะบัดพัดในมือของตนเอง เปลวไฟขนาดใหญ่ก็พลันปกคลุมลู่เฉินและหลงฉี จากนั้นก็พูดว่า “ข้าจะขังเขาไว้กับเจ้า เพื่อไม่ให้เขาหนีไปได้”
หลงฉีกลับมาลิงโลด เขามองไปที่ลู่เฉินอย่างภาคภูมิใจ “หนีสิ หนีต่อไป!”
“จัดการกับเจ้า ไม่จำเป็นต้องหนีเลย” สิ้นคำนั้น ชายหนุ่มก็เปิดใช้ ‘แกนปีศาจ’ ในร่างกายของเขา จากนั้นไอปีศาจโดยรอบก็หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของลู่เฉินอย่างบ้าคลั่ง
ทุกคนต่างสงสัยว่าลู่เฉินกำลังจะทำอันใด
ในขณะที่หลงฉีจ้องมองและพูดว่า “ทำไมเล่า เจ้าคิดว่าจะต้านทานข้าได้ด้วยการดูดซับไอปีศาจงั้นหรือ
