บทที่ 426 เม็ดยาปีศาจอัดแน่น อมนุษย์ปรากฏตัว!
เสียงกรีดร้องทำให้ทุกคนตกใจ จากนั้นทุกคนก็มองลงไป
ทว่ามีไอปีศาจอยู่ด้านล่าง ทำให้ไม่มีทางที่จะมองเห็นสถานการณ์ด้านล่างได้เลย ถึงกระนั้นก็ยังพอมีกระแสพลังอันทรงพลังที่เล็ดลอดออกมาจากด้านล่างอยู่
สิ่งนี้ทำให้ทุกคนถอยหนีด้วยความตกใจ
ลู่เฉินมองลงไปพลางพูดว่า “ดูเหมือนว่าคราวนี้จะมีผู้ทรงพลัง”
ผู้ทรงพลัง?
ทุกคนต่างสงสัยว่าผู้ทรงพลังอันใด จนกระทั่งหลังจากนั้นไม่นาน ปีศาจค้างคาวโลหิตขนาดใหญ่ก็ปรากฏตัวขึ้น
ปีศาจค้างคาวโลหิตตัวนี้ใหญ่เท่ากับบ้านหลังเล็ก ๆ และตัวใหญ่กว่าปีศาจค้างคาวโลหิตตัวอื่น ๆ หลายร้อยเท่า พลังกดดันของมันก็แข็งแกร่งกว่าโดยธรรมชาติ
“ราชาปีศาจค้างคาวโลหิต!” ฮวากูเทียนตกใจ
คนอื่น ๆ เบิกตากว้าง จากนั้นก็เริ่มตื่นตัว
มีเพียงลู่เฉินเท่านั้นที่ยังคงมองราชาค้างคาวอย่างใจเย็น
เห็นเพียงดวงตาสีแดงเลือดของราชาค้างคาวจ้องมองไปที่ลู่เฉิน “เจ้าคือชายหนุ่มที่ทำร้ายปีศาจหินงั้นหรือ?”
“โอ้? จำข้าได้หรือ”
“แน่นอน ข้าจำได้!” ราชาค้างคาวพูดอย่างเย็นชา
“ในเมื่อเจ้ารู้จักข้า ดังนั้นเจ้าควรรู้ว่าข้ามีพลังมากแค่ไหน” ลู่เฉินมองไปที่ราชาค้างคาวด้วยรอยยิ้ม
แต่ราชาค้างคาวกลับยิ้มแปลกพิกล “ปีศาจหินเทียบกับข้าได้งั้นหรือ?”
“เช่นนั้นแล้ว เจ้าคิดว่าตนเองเก่งกว่าเขางั้นหรือ?”
“ไร้สาระ ข้าคือราชาปีศาจค้างคาวโลหิตเชียวนะ!”
“แล้วอย่างไรเล่า?” ลู่เฉินไม่ได้สนใจอีก
