ฝ่ายเลยจริง ๆ
ราชาค้างคาวเย้ยหยัน “แค่เพียงข้าปกคลุมเจ้าด้วยเกราะสีเลือด ข้าก็สามารถระบายเลือดออกจากร่างเจ้าทันที และทำให้เจ้ากลายเป็นซากศพได้”
“จริงหรือ?” ชายหนุ่มไม่ได้ตกใจแต่ถามยอกย้อน
ราชาค้างคาวเยาะเย้ยเมื่อเขาเห็นว่าอีกฝ่ายกล้าที่จะเพิกเฉย “ดี เช่นนั้นข้าจะแสดงให้เจ้าดู!”
พูดจบ ราชาค้างคาวก็ปล่อยแสงสีเลือดไปที่ลู่เฉินจากระยะไกล
ชั่วพริบตานั้น ลำแสงสีเลือดนี้พลันห่อหุ้มลู่เฉินในทันที
ฮวากูเทียนตกใจกลัว และพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “หากไม่สามารถกำจัดแสงสีเลือดนี้ได้ เช่นนั้นก็แย่แน่!”
ซูฮวาอวิ๋นกลับรู้สึกสงสัย “ท่านเจ้าเมือง จะเกิดอันใดขึ้นกับผู้อาวุโส?”
“ว่ากันว่าแสงสีเลือดของราชาค้างคาวสามารถดูดเลือดของผู้ฝึกขั้นก่อกำเนิดได้จากระยะไกล ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเขาอยู่ในขั้นหลอมแก่นแท้เท่านั้น” ฮวากูเทียนกล่าวอย่างกังวล
“แต่ผู้อาวุโสทรงพลังมาก” ซูฮวาอวิ๋นตอบ
ฮวากูเทียนส่ายหัว “ไม่มีประโยชน์อยู่ดี”
หลังจากที่ซูฮวาอวิ๋นเห็นว่าฮวากูเทียนมั่นใจมาก เขาก็กังวล ในขณะที่ฟาเทียนเชื่อมั่นในตัวลู่เฉินและจ้องมองแสงสีเลือดพลางพึมพำว่า “แสงสีเลือดนี้ไม่สามารถทำอันใดผู้อาวุโสได้!”
ไม่เพียงแต่ฟาเทียนเท่านั้น กระทั่งผู้อาวุโสมู่ก็คิดแบบนั้นเช่นกัน และถึงกับพึมพำในใจว่า ‘เห็นเขาสงบมากเพียงใด รับมือกับปีศาจตัวนี้คงจะไม่มีปัญหาอันใด’
เมื่อผู้อาวุโสมู่เพิ่งพึมพำเสร็จ ลู่เฉินก็มองไปที่ราชาปีศาจค้างคาวโลหิต “เ
