บทที่ 422 คนมากเกินไป ก็เหมือนส่งไปตาย!
เมื่อเห็นวิญญาณปีศาจของอีกฝ่ายแข็งแกร่งขึ้น ลู่เฉินก็หาได้สนใจมัน แต่กลับมองไปยังวิญญาณปีศาจพลางพูดออกมาว่า “แม้เจ้าจะไปถึงขั้นสูงสุดก็ไม่มีประโยชน์”
“เจ้าแค่ไม่รู้ว่าข้าแข็งแกร่งเพียงใด!” วิญญาณปีศาจดูถูก
“เช่นนั้นเจ้าจงทำต่อไป” ลู่เฉินมองวิญญาณปีศาจด้วยรอยยิ้ม
วิญญาณปีศาจยังคงแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ
เวลาผ่านไปประมาณหนึ่งถ้วยชา วิญญาณปีศาจจึงหยุดลง แต่ภายใต้พลังอันแข็งแกร่งของอีกฝ่าย ลู่เฉินกลับไม่เป็นอะไร สายตาของเขามองไปยังช่องว่างวิญญาณปีศาจภายในหัวใจปีศาจที่ก่อตัวขึ้น ก่อนจะยิ้มออกมา “ภายในช่องว่างนั้น วิญญาณของเจ้านับว่าแข็งแกร่งนัก แต่น่าเสียดายที่มาเจอข้า เจ้าคงไม่ได้ใช้มันเสียแล้ว”
“เจ้า…เหตุใดจึงไม่เป็นอันใดแม้แต่น้อย?” วิญญาณปีศาจเริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
“ข้าบอกแล้ว เข้าทำอันใดข้าไม่ได้” ลู่เฉินเพียงยิ้มตอบ
วิญญาณปีศาจไม่เชื่อ และยังคงอยู่ในช่องว่างของจิตนี้ ก่อตัวเป็นลม และลมนี้ก็หมุนล้อมรอบลู่เฉิน ดูราวกับว่าต้องการทำให้จิตของชายหนุ่มพังทลายลง
“ลมปีศาจ เจ้าก็สามารถทำได้ ดูเหมือนว่าเจ้าจะเป็นธาตุลมปีศาจ ใช่หรือไม่?!”
“ข้าคือมังกรลมที่เล่าลือกัน!”
“ข้าเคยพบมังกรวารี แต่นี่นับว่าเป็นครั้งแรกที่ได้ยินมังกรลม” ลู่เฉินกล่าว
“เคยพบมังกรวารี? เจ้าช่างโอ้อวดนัก!”
“ไม่ว่าเจ้าจะเชื่อหรือไม่ แต่ข้าก็เคยพบมาก่อน”
มังกรลมคิดว่าอีกฝ่ายเพีย
