งแค่พูดเล่นเท่านั้น ดังนั้นจึงคร้านจะสนใจ หันมาเพิ่มพลังต่อไปเรื่อย ๆ ทว่าลู่เฉินกลับเอ่ยเย้ยหยัน “พลังของเจ้า หากโจมตีเช่นนี้ต่อไปก็ไม่ช่วยอะไรอยู่ดี!”
“อย่าอวดดีนัก อีกไม่นานเจ้าต้องร้องออกมาแน่” เมื่อมังกรลมพูดจบก็ทำการเพิ่มพลังต่อไป
ส่วนชายหนุ่มเพียงเคลื่อนไหวอยู่ภายในช่องว่างวิญญาณของอีกฝ่าย ราวกับว่าได้กลับมายัง ‘บ้าน’ ของตน
นี่ทำให้มังกรลมบันดาลโทสะขึ้นมา รู้สึกว่าลู่เฉินไม่สนใจในการมีตัวตนของเขา ดังนั้นจึงได้พุ่งเงาวิญญาณทั้งหมดไปยังลู่เฉิน คิดที่จะโจมตีชายหนุ่ม
ไม่มีผู้ใดรู้ว่าเมื่อเงาวิญญาณของมังกรลมโจมตีไปบนจิตของลู่เฉินนั้น จู่ ๆ สายฟ้ารอบกายลู่เฉินก็ฟาดออกมาทันที ทำให้มังกรลมกรีดร้องขึ้นมาเสียงดังและถอยออกไปทันที
“ลืมบอกเจ้าไปว่า ข้าสามารถทำให้จิตเกิดสายฟ้าฟาดได้ และสายฟ้าฟาดนี้มีผลในการช่วยยับยั้งวิญญาณบางอย่างได้เป็นอย่างดี”
“สายฟ้าฟาด…ว่ากันว่าต้องไปถึงขั้นแปลงเซียนขึ้นไป และยังต้องเป็นผู้ที่มีรากวิญญาณสายฟ้า จึงจะสามารถฝึกฝนวิญญาณสายฟ้าได้ แต่วิญญาณของเจ้าเป็นเพียงวิญญาณขั้นหลอมแก่นแท้ชัด ๆ เหตุใดจึงรวบรวมวิญญาณสายฟ้าออกมาได้?” มังกรลมถามขึ้นมาด้วยความร้อนใจ
“คำถามนี้ง่ายมาก”
“หมายความว่าอย่างไร?”
“แค่วิญญาณของข้าแข็งแกร่งเพียงพอ และข้ายังซึมซับพลังวิญญาณสายฟ้าได้มากพอ ข้าก็จะสามารถรวบรวมวิญญาณสายฟ้าออกมาได้” ลู่เฉินยิ้มพลางมองไปยังมังกรลม
“เป็นไปไม่ได้ เจ้าเป็นเพี
