ยงขั้นหลอมแก่นแท้ชัด ๆ!” มังกรลมไม่กล้าเชื่อสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า
“สิ่งที่ควรพูด ข้าก็พูดไปหมดแล้ว ดูเหมือนว่าที่เหลือมีเพียงแค่ให้ข้าได้มอบบทเรียนให้เจ้า”
“บทเรียน?”
“ใช่ ให้เจ้าได้ลิ้มลองความเก่งกาจของข้า” เมื่อลู่เฉินพูดจบ จึงใช้คำสาปภูตพันรัดวิญญาณปีศาจไว้ จากนั้นจึงฟาดสายฟ้าลงไป
มังกรลมกรีดร้องขึ้นมาติดต่อกันหลายครั้งจนอ่อนแอลงไปในที่สุด ราวกับว่าพร้อมที่จะถูกกำจัดได้ตลอดเวลา
ลู่เฉินยิ้มพลางมองไปยังมังกรลม “ถ้าหากเจ้าไม่มีกายเนื้อและวิญญาณอ่อนแอเกินไป ข้าเกรงว่าจะจับเจ้าได้ยาก!”
“เจ้า…แท้จริงแล้วเจ้ากำลังคิดสิ่งใดอยู่กันแน่?” เป็นครั้งแรกที่มังกรลมรู้สึกทำอะไรไม่ถูก เพราะความสามารถของอีกฝ่ายนั้นเข้าใจได้ยาก
“พูดมาเสียก่อน เจ้าคิดจะทำสิ่งใด”
“ข้า?”
“ใช่ เหตุใดจึงต้องซ่อนตัวอยู่ภายในร่างของคนผู้นี้” ลู่เฉินมองไปยังวิญญาณปีศาจ
“ข้าย่อมต้องอยากฟื้นคืนชีพอีกครั้ง แต่การฟื้นคืนชีพนั้น จำเป็นต้องใช้รากวิญญาณและหัวใจพิเศษ และเขามีทุกอย่าง ดังนั้นชายชราบางคนในภูเขาเยาเหล่า จึงนำหัวใจปีศาจของข้าวางไว้ในร่างกายของเขา เพื่อที่จะเตรียมชุบชีวิตให้ข้า” มังกรลมอธิบายออกมา
“โอ้? ชุบชีวิตเจ้า มีประโยชน์อย่างไรหรือ?” ลู่เฉินจ้องมองไปยังมังกรลมพลางเอ่ยถาม
“ข้ามีพลังลมปีศาจ พวกเขาต้องการยืมพลังของข้าเพื่อทำเรื่องบางอย่างในถ้ำปีศาจ”
เมื่อได้ยินดังนั้น ลู่เฉินจึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย “หมายความว่า เจ
