้ามีความเข้าใจเกี่ยวกับถ้ำปีศาจในภูเขาเยาเหล่า?”
“เข้าใจอยู่บ้าง แต่ไม่ได้มากนัก เพราะว่าหลังจากนั้นได้ถูกพวกเขาพาตัวไปที่นั่น” มังกรลมอธิบายออกมา
เมื่อได้ยินเรื่องดังกล่าว ลู่เฉินจึงมองไปยังมันพลางพูดออกมา “ข้าสามารถช่วยเจ้าหาเนื้อกายที่ดีได้ และเหมาะสมกับเจ้ามากกว่านี้”
“เจ้าคงไม่ได้หลอกข้าใช่หรือไม่?”
“หลอกเจ้าเพื่อสิ่งใดกัน?”
“เช่นนั้น…ข้าจะเชื่อเจ้าได้อย่างไร?” มังกรลมรู้สึกกังวลใจเล็กน้อย
“เจ้ามีตัวเลือกมากแค่ไหนกันเชียว?”
มังกรลมไร้ซึ่งตัวเลือก และทำได้เพียงมองไปยังลู่เฉินด้วยความลำบากใจ ก่อนจะกล่าวออกมาว่า “เช่นนั้น เจ้าต้องการให้ข้าทำสิ่งใด?”
“ง่ายนัก ข้าต้องการนำหัวใจปีศาจนี้ออกมา ปิดผนึกเสียก่อน เพื่อรอให้ร่างปีศาจที่เหมาะสมให้แก่เจ้า จากนั้นจึงค่อยนำหัวใจเจ้าใส่เข้าไป”
มังกรลมพูดด้วยความหดหู่ใจ “ดูเหมือนว่า ข้าจะไม่มีทางเลือกจริง ๆ”
“เช่นนั้นก็จงอยู่ที่นี่” พูดจบ เขาก็ถอยออกมาจากช่องว่างนี้ และออกมายังด้านนอกของหัวใจปีศาจ
เพียงไม่นาน หลังจากที่ลู่เฉินได้สติกลับมา เขาก็เริ่มดูดซึมซับไอปีศาจที่อยู่รอบ ๆ และเข้าไปยังภายในร่างของซูฮวาอวิ๋น พลันไอปีศาจที่ชายหนุ่มกำลังควบคุมอยู่นั้นพันรัดหัวใจปีศาจนี้ไว้
จนกระทั่งเวลาผ่านไปหนึ่งถ้วยชา หัวใจปีศาจนี้ถูกนำออกมา และถูกห่อหุ่มไว้ด้วยไอปีศาจอย่างหนาแน่น ดังนั้นมันจึงดูเหมือนวัตถุสีดำบางอย่างที่มีแสงสีดำสว่างออกมา
เขาไม่ลังเลที่จะวา
