้ยววิญญาณหนึ่ง หากวิญญาณที่แท้จริงของเขามาที่นี่ เขาจะพรากไข่มุกอัสนีวิญญาณนี้ไปอย่างแน่นอน ดังนั้นข้าคิดว่าเจ้าน่าจะมอบมันให้ข้าดีกว่า!”
หลังจากที่ลู่เฉินพูดเช่นนี้ จักจั่นอัสนีก็กระวนกระวาย ก่อนจะยิงสายฟ้าโจมตีชายหนุ่ม
ตั๊กแตนตำข้าวแขนทองสร้างเกราะคุ้มกันสีทองเพื่อปกป้องลู่เฉินในทันที และเกราะสีทองนี้สามารถต้านทานพลังของแมลงบางชนิดได้ ทำให้สายฟ้าไม่สามารถแตะต้องลู่เฉินได้
จักจั่นอัสนีพูดขึ้นทันทีว่า “เจ้าช่วยมนุษย์จริง ๆ หรือ? ช่างเป็นความอัปยศของเผ่าพันธุ์แมลงของเราจริง ๆ!”
แต่ตั๊กแตนตำข้าวแขนทองยิ้มและพูดว่า “แล้วเจ้าเล่า? ปกป้องนายที่ตายไปแล้วของเจ้า เจ้านับเป็นตัวอันใด?”
จักจั่นอัสนีกล่าวอย่างเล่นลิ้นทันที “เขาเป็นเจ้านายของข้า เขาปฏิบัติต่อข้าดีมาก!”
“เขาปฏิบัติต่อเจ้าดีหรือไม่ก็ไม่เกี่ยวอันใดกับข้า ข้ารู้แค่ว่าหากใต้เท้ามีธุระต้องทำ ข้าก็มีธุระต้องทำ หากเขาปลอดภัยข้าก็ปลอดภัย” ตั๊กแตนตำข้าวแขนทองกล่าว
“ถ้าเช่นนั้นให้ข้าดูว่าเจ้าจะปกป้องเขาได้นานแค่ไหน!” หลังจากที่จักจั่นอัสนีพูดจบ มันก็บินไปที่ด้านข้างไข่มุกอัสนี ซึ่งมันได้เพิ่มพลังให้จักจั่นอัสนีทันที จากนั้นเสียงฟ้าร้องและสายฟ้าก็ฟาดกระทบเข้ากับเกราะคุ้มกันสีทองของตั๊กแตนตำข้าวแขนทอง
สิ่งนี้ทำให้ตั๊กแตนตำข้าวแขนทองตกใจ “ใต้เท้า การโจมตีของเขารุนแรงมาก ข้าเกรงว่า…”
“ข้าจัดการเอง” ลู่เฉินกล่าว
ตั๊กแตนตำข้าวแขนทองไม่มีทางเลื
