บทที่ 413 วิญญาณของเขา แปลกพิสดาร!
จิตวิญญาณของลู่เฉินพุ่งเข้าไปในร่างกายของซุนกู่ แต่เพื่อป้องกันไม่ให้ร่างกายของซุนกู่แปรปรวนเกินไป เขาจึงทำบางอย่างในพื้นที่จิตวิญญาณของอีกฝ่าย
ลมหายใจต่อมา ซุนกู่ผู้นี้ก็หลับตาลงและเข้าสู่ ‘การนอนหลับ’
ทุกคนต่างก็สงสัยว่าลู่เฉินทำอันใดกับซุนกู่
โดยเฉพาะผู้เฒ่ามู่ที่พึมพำกับตัวเองว่า “เด็กคนนี้กำลังทำอันใดกันแน่?”
ในตอนที่ทุกคนอยากรู้อยากเห็น จิตวิญญาณของลู่เฉินก็เปลี่ยนเป็นร่างคนโปร่งแสง ยืนอยู่ต่อหน้าวิญญาณของซุนกู่แล้ว
วิญญาณของซุนกู่ผู้นี้มองเห็นได้เลือนราง ราวกับว่ากำลังจะสลายไป แต่ก็ไม่ได้สลายไป
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ลู่เฉินได้ตรวจสอบดูแล้ว แต่ตอนนั้นเขาไม่ได้สนใจ ตอนนี้เขาจึงรู้แล้วว่าซุนกู่ถูกทำให้กลายเป็นคนโง่งมด้วยคำสั่งของคนจากพันธมิตรชิงรากวิญญาณ ลู่เฉินเดาว่าต้องมีสิ่งที่อีกฝ่ายสนใจในจิตวิญญาณของซุนกู่
เขาสำรวจวนดูรอบวิญญาณของซุนกู่
ไม่เพียงเท่านั้น ชายหนุ่มยังร่ายคาถาปราบภูตผีเพื่อควบคุมวิญญาณของอีกฝ่ายไม่ให้เลือนรางอีกด้วย
แต่เมื่อวิญญาณของซุนกู่สงบลงแล้ว ลู่เฉินก็พบสิ่งที่น่าสนใจ นั่นคือมีร่องรอยของโซ่ตรวนจาง ๆ บนวิญญาณนี้ ราวกับว่ามีด้ายบางเบาที่พันรอบวิญญาณของเขาไว้
เขาเดินเข้าไปสำรวจเส้นด้ายบางนั้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น และพบว่ามีอักขระยันต์อยู่บนนั้น อีกทั้งอักขระยันต์นี้ยังใช้เพื่อยับยั้งพลังวิญญาณ ดังนั้นมันจึงเป็นหนึ่งในอั
