ิดจะทำสิ่งใดกันแน่!?”
ผู้คนมากมายต่างประณามหลิวซาน ขณะที่หลิวซานเบิกตากว้างพร้อมมองไปยังลู่เฉิน มวลพลังของเขาปะทุออกมาในขณะที่ตะโกนขึ้น “ผู้ใดกล้าเข้าใกล้ข้า!”
หลิวซานเป็นยอดฝีมือขั้นแปลงเซียนระดับสมบูรณ์พร้อม ขณะเดียวกันยังมีรากวิญญาณสวรรค์เก้าดาว ดังนั้นพลังของเขานับว่าสูงสุดในที่นี้
นี่ทำให้ทุกคนหวาดกลัวจนต้องถอยหลังออกไป สวีเตาเองก็มีสีหน้าไม่สู้ดีนัก “เหตุใดเจ้าจึงทำเช่นนี้กับทุกคน!”
“ผู้อาวุโสสวี เจ้าไม่คิดหรือว่าเหตุใดเจ้าถึงมีชีวิตรอดมาได้?” เมื่อหลิวซานพูดจบ บนร่างกายก็รวบรวมเข็มแสงสีทองไว้เป็นจำนวนมาก เข็มเหล่านี้พุ่งมายังสวีเตาทีละเล่ม
ทว่าลู่เฉินนั้นยืนอยู่ด้านหน้าสวีเตาแล้ว “อันที่จริง คนที่เจ้าต้องการจัดการนั้นคือข้านะ”
ปัง! ปัง! ปัง!
เข็มเหล่านั้นพุ่งกระทบเข้ากับ ‘กำแพงพันชั้น’ ทำให้คนในโรงหมอได้แต่ตกตะลึง
หลิวซานพูดด้วยแววตาเย็นชา “เจ้าหนุ่ม เจ้าเป็นเพียงขั้นหลอมแก่นแท้เท่านั้น!”
“แต่จัดการเจ้าได้แล้วกัน”
“เจ้าหนุ่ม เจ้าคงไม่คิดว่าข้าไม่มีวิธีจัดการเจ้าหรอกนะ?”
“มีวิธีก็เข้ามา ทำให้ข้าดูเสียหน่อยว่าเจ้ามีพลังใดกัน”
คนที่ดูอยู่รอบ ๆ นั้นไม่คิดว่าลู่เฉินจะกล้าหาญเพียงนี้ ถึงกับกล้าเป็นศัตรูกับหลิวซาน
หลิวซานหัวเราะ “เจ้าหนุ่ม เจ้าคิดว่าเอาชนะผู้อาวุโสสวีได้แล้วก็จะเอาชนะข้าได้อย่างนั้นหรือ?”
สวีเตารู้ถึงความน่ากลัวของลู่เฉิน ดังนั้นเขาจึงพูดกับหลิวซานขึ้นมาว่า “หลิวซา
