วกเจ้าต้องจัดการเขาให้สิ้นซาก เข้าใจหรือไม่!?”
“เจ้าสำนัก หรือท่านหวาดกลัวเขาเสียแล้ว?” มีคนอดถามขึ้นมาไม่ได้
“กลัว? จะเป็นไปได้อย่างไร!” ให้ตายอย่างไรเสวี่ยเฉินก็ไม่ยอมรับ
ทุกคนต่างคิดว่าเสวี่ยเฉินดูหวาดกลัวอย่างไรอย่างนั้น แต่เพื่อที่จะปิดบังทุกคน เสวี่ยเฉินจึงพูดขึ้นมาว่า “ข้าจะบุกทำลาย แต่ตอนนี้ไม่สามารถใช้พลังสุ่มสี่สุ่มห้าได้ ดังนั้นพวกเจ้าต้องคุ้มครองข้า”
ทุกคนราวกับเข้าใจขึ้นมา จากนั้นต่างก็แสดงความยินดีออกมา
เสวี่ยเฉินขานรับแล้วให้ทุกคนคุ้มกันตนต่อไป
อย่างไรก็ตาม ลู่เฉินไม่ได้มายังตำหนักของผู้อาวุโส แต่กลับไปยังโรงหมอที่ว่านั่น
ที่นี่มีผู้คนบาดเจ็บจำนวนมาก และคนเหล่านี้มีทั้งได้รับบาดเจ็บจากการฝึกฝน และจากการถูกปีศาจทำร้ายในป่าอาทิตย์อัสดง หรือไม่ก็ถูกผู้อื่นทำร้ายมา ดังนั้นโรงหมอแห่งนี้จึงมีคนจำนวนไม่น้อย
แต่เมื่อคนเหล่านี้เห็นพวกลู่เฉิน แต่ละคนจึงมีท่าทีระวังตัวขึ้นมา เห็นได้ชัดว่าพวกเขาดูเหมือนจะรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นแล้ว
สวีเตามีท่าทางจริงจังขึ้นมา “อย่าตื่นกลัวไป เขาไม่ทำร้ายทุกคน”
ทว่าทุกคนยังคงไม่เชื่อ เพราะแม้สวีเตาที่เป็นผู้อาวุโสลำดับสูงก็ยังถูกจับ แล้วจะไม่ให้พวกเขาระวังตัวได้อย่างไร
ลู่เฉินคร้านจะเสียเวลาพูดกับคนเหล่านี้ จึงหันมองไปยังสวีเตา “นำทางไป”
สวีเตาขานรับ แล้วนำทางอีกฝ่ายเดินเข้าไปภายในสถานที่แห่งนี้
ฟาเทียนและซูฮวาอวิ๋นต่างก็แปลกใจว่าลู่เฉินคิดจะทำสิ
