บทที่ 403 พวกเจ้าเข้ามาพร้อมกันเถอะ!
ลู่เฉินอยู่ในตำหนัก มองเงากะพริบวาบรอบ ๆ ด้วยรอยยิ้มพลางพูดว่า “เจ้าไม่ออกมาหรือ?”
เงาเหล่านั้นส่งเสียงหัวเราะรูปแบบต่าง ๆ ออกมา
“พ่อหนุ่มน้อย เจ้ารู้หรือไม่ว่าที่นี่คือที่ไหน?” เสียงหัวเราะอันชั่วร้ายดังก้องไปทั่วบริเวณ
ในเวลาเดียวกันยังมีเงาเสียงหัวเราะเยาะเย้ย “เขาเป็นเด็กที่อยู่ในขั้นหลอมแก่นแท้ จะรู้ว่าที่นี่คือที่ไหนได้อย่างไร?”
“เจ้าหมายความว่าเขามาที่นี่โดยบังเอิญ?” มีเสียงประหลาดใจดังขึ้น
“แต่เป็นเช่นนี้ เขาจะหลีกเลี่ยงแมลงเหล่านั้นและเข้าสู่เขตแดนของตำหนักได้อย่างไร?”
คนเหล่านี้ดูอยากรู้อยากเห็นมาก
สวีเตาซึ่งยืนอยู่ด้านข้างของลู่เฉินรู้สึกหวาดกลัวเกินกว่าจะพูดได้ จนกระทั่งลู่เฉินมองไปที่สวีเตาแล้วถามว่า “บอกข้ามาของของสำนักสุญญตาคืออันใด”
“เตาหลอมยาใบเล็ก”
“เอาล่ะ ให้พวกเขานำเตาปรุงยาใบเล็กออกมา” ลู่เฉินพูดกับสวีเตา
สวีเตาตื่นตระหนก “ให้พวกเขาเอาเตาปรุงยาใบเล็กออกมา?”
“ใช่ เตาปรุงยาใบเล็ก”
สวีเตารู้สึกหวาดกลัวมาก ถึงอย่างไรเสียเงาเหล่านั้นก็เป็นพวกอาวุโสของสำนักแมลงวิญญาณ และแมลงวิญญาณที่พวกเขาเลี้ยงไว้นั้นก็น่ากลัวยิ่งกว่า ดังนั้นเขาจึงกังวล
จนกระทั่งลู่เฉินขมวดคิ้ว “พูดมาเถิด”
เมื่อเห็นว่าลู่เฉินกำลังจะโกรธ สวีเตาก็ทำได้เพียงรีบมองเงาที่อยู่รอบตัวเขา “ผู้อาวุโส เอ่อ เขามาที่นี่เพื่อเอาเตาปรุงยาเพลิงใบเล็กใบนั้น!”
“เขา? มาเอาเตาปรุงยา
