บทที่ 402 คำหลอกลวงของเสวี่ยเฉิน
ผู้อาวุโสกระดูกชี้ไปที่มันแล้วเอ่ยว่า “มันเป็นแมลงบรรพกาล แต่เป็นประเภทความเร็ว นักบุญหญิงแห่งวังเหมันต์สงัดของพวกเราได้มาด้วยความบังเอิญ”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ แมลงปอเลือดและแมลงอมตะก็ตระหนักได้ทันทีว่า “ไม่แปลกใจเลยที่มันจะเร็วเช่นนี้!”
“แต่พลังทำลายล้างนั้นไม่ดีนัก ดังนั้นนักบุญหญิงของเราจึงอยากร่วมมือกับเจ้า เช่นนี้เจ้าก็สามารถควบคุมร่างของมันได้ ขณะเดียวกันก็ทำให้มันเป็นอมตะด้วย หลังจากเจ้ารวมร่างกับมันแล้ว เจ้ายังทำให้มันแข็งแกร่งขึ้นได้อีกด้วย” ผู้อาวุโสกระดูกยิ้ม
“รวมร่าง?” ดวงตาของแมลงปอเลือดและแมลงอมตะเบิกกว้าง
“ใช่ รวมร่าง และถึงยามที่ไปวังเหมันต์สงัด นักบุญหญิงของพวกเราก็จะทำให้เจ้าแข็งแกร่งขึ้น” ผู้อาวุโสกระดูกพูดด้วยรอยยิ้ม
แมลงปอเลือดและแมลงอมตะพูดอย่างเคร่งขรึม “ข้าไม่ชอบร่วมมือกับมนุษย์”
“เจ้าไม่ต้องการแก้แค้นหรือ? เจ้าไม่อยากฆ่าพ่อหนุ่มนั่นหรือ?” ผู้อาวุโสกระดูกถาม
“แก้แค้น?”
“ใช่ วังเหมันต์สงัดของเราก็มีความแค้นกับเจ้าหนุ่มนี้เช่นกัน หากเจ้าร่วมมือกับเรา เจ้าสามารถทำลายเขาได้อย่างง่ายดาย” ชายชรายังคงหลอกล่อต่อไป
แมลงปอเลือดตกอยู่ในภวังค์ครุ่นคิด
ผู้อาวุโสกระดูกเห็นเช่นนี้ก็พูดว่า “เจ้าควรรู้ว่าด้วยความสามารถของเจ้า เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพ่อหนุ่มนี่!”
แมลงปอเลือดและแมลงอมตะมีสีหน้าดูไม่ได้
ผู้อาวุโสกระดูกพูดต่อไปว่า “มันเป็นแมลงบรรพกา
