ินหมายความว่าอย่างไร แต่เพียงไม่นาน จู่ ๆ ก็รู้สึกว่ามีเงาบางอย่างพุ่งมายังตนเอง ทำให้ร่างของหานเสี่ยวเฟยเบิกตากว้างขึ้นมา “ให้ตายเถอะ ที่แท้ก็เลี้ยงภูตผี!”
เห็นเพียงหานเสี่ยวเฟยหมุนตัวหนี แต่ก็สายไปเสียแล้ว กุ่ยเจี๋ยได้เข้าไปยังภายในร่างกายของหานเสี่ยวเฟยเสียแล้ว และวิญญาณของแมลงปอเลือดที่อยู่ภายในพื้นที่จิตวิญญาณของหานเสี่ยวเฟยก็เริ่มต่อสู้กับกุ่ยเจี๋ย
ลู่เฉินถือโอกาสนี้เดินมาตรงหน้าร่างของหานเสี่ยวเฟย และวาดอักขระยันต์บางอย่างลงไปบนร่างของอีกฝ่ายทันที
สวีเตาที่มองดูอยู่อีกด้านหนึ่งรู้สึกตกตะลึงขึ้นมา “เขา เหตุใดจึงใช้พลังปราณได้?”
ซูฮวาอวิ๋นที่เห็นการเคลื่อนไหวของพลังปราณบนมือลู่เฉินก็รู้สึกสับสนขึ้นมา “ไม่เข้าใจจริง ๆ”
ขณะนั้นเองที่สวีเตารู้สึกว่าอีกฝ่ายนั้นน่ากลัวเกินไป
แมลงปอเลือดไม่พอใจ และยังคงส่งเสียงประหลาดออกมา จากนั้นรอบด้านจึงมีแมลงบินออกมามากมาย
เมื่อเห็นฝูงแมลงสีดำเหล่านี้ ซูฮวาอวิ๋นและสวีเตาจึงรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา
แมลงปอเลือดในร่างของหานเสี่ยวเฟยตะโกนขึ้นมาว่า “เจ้าหนุ่ม หากเจ้าไม่อยากถูกแมลงเหล่านี้ฆ่าตายละก็ จงรีบถอนภูตผีประหลาดนี้ออกไปเสีย!”
“แล้วหากข้าไม่ถอนเล่า?” สิ้นคำนั้น เขาก็วาดเส้นสุดท้าย เพียงไม่นาน ร่างกายของหานเสี่ยวเฟยก็มีอักขระยันต์ผนึกแมลงเพิ่มขึ้นมา ทำให้หานเสี่ยวเฟยไม่สามารถใช้พลังออกมาได้
แมลงปอเลือดก่นด่าออกมา “อยากตายใช่หรือไม่? ได้ ข้าจัดให้!”
