ฮวากูเทียนมองไปที่ผู้อาวุโส “กลับไปเถิด”
ทุกคนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากถอยไปทีละคน แต่ชายหัวโล้นตาเดียวมองไปที่ฮวากูเทียน “ข้าต้องการไปทำลายถ้ำปีศาจเหล่านั้นพร้อมกับเจ้า!”
ฮวากูเทียนต้องการความช่วยเหลือจากผู้อาวุโสตาเดียวจริง ๆ ดังนั้นเขาจึงพยักหน้ารับพลางมองไปที่ลู่เฉิน “น้องชาย ดูสิ เจ้าไปที่ชั้นสามมาแล้ว ไม่ทราบว่าเจ้าจะช่วยเราทำลายถ้ำพวกนั้นได้หรือไม่?”
“ไกลหรือไม่?”
“ผ่านที่นี่ไปแล้ว อย่างช้าที่สุดครึ่งวัน”
“ถ้าเช่นนั้นเราไปกันเลยหรือไม่”
“เราต้องการเตรียมตัวสามวัน” ฮวากูเทียนตอบ
ลู่เฉินเข้าใจแล้วจึงพูดว่า “ข้าจะไปที่สำนักแมลงวิญญาณก่อน ถ้าทุกอย่างเรียบร้อยดี ค่อยไปหาข้าที่นั่น!”
หลังจากที่ฮวากูเทียนตกตะลึงไปครู่หนึ่ง เขาก็บอกซูฮวาอวิ๋นทันทีว่า “ตามน้องชายผู้นี้ไป ถ้าเขาต้องการความช่วยเหลืออันใด ต้องทำให้ดีที่สุด!”
“ขอรับ!” ซูฮวาอวิ๋นตอบรับและเดินนำไปทันที
ชายหัวโล้นตาเดียวมองฮวากูเทียนด้วยความอยากรู้อยากเห็น “ท่านเจ้าเมือง เขาไว้ใจได้จริงหรือ?”
“เจ้าไม่เข้าใจคำพูดของผู้เฒ่ามู่หรือ?” ฮวากูเทียนถามกลับ
ชายหัวโล้นตาเดียวเอ่ยเสียงขรึม “ท่านหมายความว่าผู้เฒ่ามู่คิดว่าเขามีพลังมากงั้นหรือ”
ในขณะนี้ ผู้เฒ่ามู่พลันปรากฏตัวขึ้นโดยยืนอยู่ข้างพวกเขาและพูดว่า “เขาไม่เพียงแต่ทรงพลังเท่านั้น แต่ยังน่ากลัวอีกด้วย!”
ชายหัวโล้นตาเดียวและฮวากูเทียนแสดงท่าทางเคารพผู้เฒ่ามู่ทันที
“บอกข้าที เจ้าพาเ