ปยังฟาเทียน และหันไปมองคนเหล่านั้นอีกครั้ง จึงคิดอยากจะลองไปดู ถือโอกาสดูว่าใช่คนของพันธมิตรชิงรากวิญญาณลงมือหรือไม่
ดังนั้นเมื่อลู่เฉินได้สติกลับมาจึงพูดออกไปว่า “เช่นนั้นก็ได้ พวกเจ้าจงนำทางไป”
ซูฮวาอวิ๋นดีใจอย่างยิ่ง รีบนำทางทุกคนและลู่เฉินออกไปจากที่นี่ทันที
…
เมื่อลู่เฉินและคนเหล่านั้นปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้งก็มาถึงเมืองหนึ่ง แต่เมืองนี้ไม่ได้เปิดรับทุกคน จึงมีเพียงคนของฮวาเทียนเฉิง หรือผู้ที่ได้รับเชิญเท่านั้นที่จะสามารถเข้ามายังเมืองนี้ได้
ดังนั้นภายในเมืองนี้ เกือบทุกคนจึงเป็นศิษย์ของฮวาเทียนเฉิง และคนเหล่านี้มีทั้งทำการค้าขายที่นี่ รวมถึงมีคนที่คอยเรียนรู้อยู่รอบ ๆ เมือง
เป็นครั้งแรกที่ฟาเทียนได้เห็นเมืองที่แปลกประหลาดเช่นนี้ ดังนั้นจึงรู้สึกตกตะลึงเล็กน้อย
ซูฮวาอวิ๋นหัวเราะพลางมองคนทั้งสอง “ท่านทั้งสอง เชิญตามข้ามา”
จากนั้นซูฮวาอวิ๋นจึงเดินนำลู่เฉินและฟาเทียนไปเพียงลำพัง ส่วนคนอื่นนั้นก็แยกตัวออกไป
ทว่าขณะที่กำลังเดินทางนั้น คนของฮวาเทียนเฉิงต่างก็มองลู่เฉินและฟาเทียนด้วยความสงสัย บางคนยังพึมพำออกมาว่า “ชายขั้นหลอมแก่นแท้ที่เอาชนะปีศาจหินผู้นั้น?”
“ใช่ น่าจะเป็นเขาผู้นั้น!”
“เช่นนั้น คงเป็นเขาที่ได้รับของดีมากมายจากถ้ำศิลาอมตะนั่น?”
“ข้าได้ยินมาว่า เขาได้รับกล่องไข่มุกวิญญาณทมิฬมากมาย”
“ได้รับกล่องมามากมาย?” บางคนรู้สึกอิจฉาขึ้นมาทันที
…
เมื่อได้ยินคนเหล่านี้ถกเถียงกัน ลู่เ
