ถูฉีลังเลอยู่ครู่หนึ่งจึงพูดออกมาว่า “นายท่าน ป่าอาทิตย์อัสดงนี้ จริงอยู่ที่บางครั้งมีคนตกเป็นเป้าหมายของพันธมิตรชิงรากวิญญาณ แต่พันธมิตรชิงรากวิญญาณนี้ ทุกคนรู้เพียงแค่ว่ามีอยู่ แต่กลับไม่รู้ว่าคนเหล่านี้ซ่อนตัวอยู่ที่ใด”
“ในเมื่อเคยปรากฏตัวที่ป่าอาทิตย์อัสดงนี้ เช่นนั้นต้องมีหลาย ๆ สถานที่น่าจะต้องมีบันทึกอยู่บ้าง”
“เช่นนั้นข้าจะลองไปค้นหาดูจากตำราโบราณบางส่วนของสำนักพยัคฆ์สวรรค์ของข้าเสียก่อน ถ้าหากพบอันใด ข้าจะบอกท่านแน่นอน”
“ไปเถิด” เมื่อลู่เฉินพูดจบ ถูฉีจึงเดินทางออกไป
เพียงแต่ถูฉียังไม่เข้าใจนักว่าเหตุใดอีกฝ่ายจึงอยากรู้เรื่องของพันธมิตรชิงรากวิญญาณ แต่เขาก็ไม่กล้าถามอันใดมาก จึงทำได้เพียงเดินออกไปจากที่นี่ เพื่อกลับไปยังสำนักพยัคฆ์สวรรค์ของตน
ลู่เฉินพบสถานที่ที่ค่อนข้างมีความปลอดภัย และได้สร้างค่ายกลพรางกายขึ้นมา จากนั้นเขาก็ซ่อนตัวอยู่ภายในและนำ ‘ประตูไร้สิ่งสรรพ’ ออกมา
เมื่อฟาเทียนออกมา สีหน้าก็เต็มไปด้วยความสับสน “ผู้อาวุโส ตอนนี้เราอยู่ที่ใดกัน?”
“ออกจากสำนักแมลงวิญญาณ ใช้เวลาประมาณหนึ่งวัน”
“เช่นนั้นปีศาจหินนั่นล่ะ?”
“ตอนนี้จัดการไปแล้ว”
“ตอนนี้?” ฟาเทียนสับสน
ลู่เฉินไม่ได้อธิบายอันใดมากนัก เพียงแค่มองไปยังอีกฝ่ายแล้วกล่าวว่า “เจ้านั่งให้ดี ตอนนี้ข้าจะเพิ่มพลังปราณให้เจ้า”
“เพิ่มพลังปราณ?”
“อืม พร้อมแล้ว” ลู่เฉินจดจ้องไปยังฟาเทียน ฟาเทียนรู้สึกแปลกใจแต่ก็ยังคงทำตาม
จาก
