ะดีกว่า” ถูฉีกล่าวด้วยความเป็นห่วง
ลู่เฉินไม่ได้คิดมากเช่นนั้นจึงพูดออกไปว่า “ไปเถิด”
ถูฉีจึงทำได้เพียงเดินตามอีกฝ่ายออกไป แต่เมื่อทั้งสองมาถึงด้านนอกถ้ำกลับเห็นผู้คนมากมาย และคนเหล่านี้แอบซ่อนตัวอยู่แต่ละที่ เฝ้ามองดูจนกระทั่งทั้งสองเดินออกมา
คนเหล่านั้นจึงรีบเดินออกมาด้านหน้าทันที บางคนนำเทียบเชิญออกมา อยากจะเชิญลู่เฉินไปเป็นแขก และมีบางคนอยากจะเป็นสหายของลู่เฉิน
ครู่หนึ่งที่ผู้คนมากมายต่างล้อมลู่เฉินไว้ แต่เขาก็ค่อย ๆ ปฏิเสธไปทีละคน แต่เมื่อคนเหล่านี้ทำไม่สำเร็จ จึงทำได้เพียงติดตามเขาอยู่ด้านหลัง
“นายท่าน พวกเขาตามมาตลอด” ถูฉีมองไปยังคนเหล่านั้น พลางพูดขึ้นมาด้วยสีหน้าลำบากใจ
“เช่นนั้นก็สะบัดพวกเขาออกไป” ลู่เฉินจับถูฉีไว้ และใช้ ‘เคล็ดวิชาหมื่นลี้’ หายตัวออกไปจากตรงนั้นทันที
เมื่อทั้งสองปรากฏตัวอีกครั้ง ก็มาถึงยังสถานที่ไร้ผู้คนที่ห่างออกมาไม่มากนัก
ถูฉีตกตะลึงขึ้นมา “นายท่าน ท่านช่างเก่งกาจเสียจริง”
“เอาล่ะ ที่นี่ไม่มีปัญหาอันใดสำหรับเจ้า” ชายหนุ่มพูดเพียงสั้น ๆ ทำให้ถูฉีรู้สึกดีใจและออกไปจากที่นี่ทันที
ทว่าลู่เฉินกลับพูดขึ้นมาว่า “แต่หลังจากออกไปแล้ว เจ้าต้องช่วยข้าจัดการเรื่องหนึ่ง”
“เรื่องใดกัน?”
“เรื่องของพันธมิตรชิงรากวิญญาณ”
ถูฉีเบิกตากว้าง “พันธมิตรชิงรากวิญญาณ?”
“ใช่ ไม่ว่าจะเป็นข่าวคราวหรือบันทึกใด ๆ เกี่ยวกับพันธมิตรชิงรากวิญญาณ ข้าอยากรู้ทั้งหมด” ลู่เฉินมองไปยังถูฉี
