ะสำหรับการกินมากเกินไปในคราวเดียว เพราะสามารถกินได้ทีละน้อยต่อวัน นี่ถือว่าเป็นสิ่งที่ไม่ธรรมดาในแดนเซียนสามสิบหกชั้น
แต่เหตุใดจึงมาปรากฏในสถานที่เช่นนี้ ลู่เฉินจึงจ้องมองไปยังมนุษย์หินแล้วถามว่า “สิ่งเหล่านี้มีที่มาอย่างไร?”
“เหตุใดต้องบอกเจ้า?” มนุษย์หินแค่นเสียงหึ
“ถ้าอย่างนั้นข้าก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องกำจัดเจ้า!” หลังจากพูดจบ เขาก็หยิบกู่ฉินเพลิงโบราณออกมา จากนั้นบทเพลงปราบปีศาจที่ทรงพลังชุดหนึ่งก็ดังก้อง ณ ที่นั่น
บทเพลงนี้ทำให้มนุษย์หินรู้สึกอึดอัด และเขาก็หนีหายไปด้วยความตกใจ
ทุกคนตะลึง
“ผู้ชายคนนี้ทำให้หัวหน้าสือตกใจจนหนีไปแล้วจริงหรือ?”
“เป็นไปได้อย่างไร?”
ทุกคนตกอยู่ในความสงสัย ขณะที่สายตาของลู่เฉินจ้องมองไปตรงนั้น ก่อนที่เขาจะสำแดง ‘เคล็ดวิชาหมื่นลี้’ ออกมา
ถูฉีและคนอื่น ๆ ไม่จะทันได้โต้ตอบ ลู่เฉินก็เข้ามาข้างหลังและใช้เถาวัลย์ธรณี
เถาวัลย์ธรณีนั้นหนามาก หนามของมันจึงทิ่มแทงร่างของถูฉีในทันใด
ฉากนี้ทำให้คนอื่น ๆ หวาดกลัว และทำให้พวกเขาต้องหนีตามกันไป
ผู้ที่มาชมความครึกครื้นอยู่ใกล้ ๆ ต่างก็ไม่กล้าเข้าใกล้
ขณะที่ถูฉีถูกขังอยู่นั้น เขาถึงได้ตระหนักว่าลู่เฉินซ่อนความแข็งแกร่งของเขาไว้ และเริ่มตื่นตระหนกขึ้นมา “เจ้า เจ้าซ่อนความแข็งแกร่งของเจ้าไว้หรือ?”
“ต่อให้สู้กับขั้นแปลงเซียน ข้าก็ยังสบาย” ชายหนุ่มพูดอย่างใจเย็น
ถูฉีตกใจ “เจ้า! เจ้าต้องการอันใด?”
ลู่เฉินหยิบไข่มุกว
