ิญญาณทมิฬออกมาจากกระเป๋า “ข้าอยากรู้ว่าไข่มุกนี้มาจากที่ใด? และมนุษย์หินคนนี้ พวกเจ้าเชิญมาจากที่ใด?”
“ไข่มุกวิญญาณทมิฬนี้สามารถพบได้ในสถานที่อันตรายบางแห่งในป่าอาทิตย์อัสดง แต่เมื่อพบก็จะถูกสำนักและขุมอำนาจต่าง ๆ รวบรวมไป”
“โอ้? รวบรวมไป?”
“ใช่ สิ่งเหล่านี้มีค่ามาก แม้แต่ในสำนักพยัคฆ์สวรรค์ของเรา ทุกคนจะได้มากที่สุดปีละหนึ่งเม็ด แต่มนุษย์หินคนนี้มีอยู่ไม่น้อย ขอแค่เราทำสิ่งต่าง ๆ ให้เขา เขาก็จะตอบแทนพวกเรา!” ถูฉีอธิบาย
“ตอบแทนพวกเจ้า?”
“ใช่ เขาเป็นปีศาจที่พิเศษมาก” ถูฉีเอ่ยด้วยความตื่นตระหนก
“พิเศษอย่างไร?”
“ที่นี่มีหลายสำนักต้องการส่งส่วยให้เขา และส่วยนี้ก็คือไข่มุกวิญญาณทมิฬ แต่ถ้าเขาต้องการให้เราทำสิ่งใด เขาก็จะใช้ไข่มุกวิญญาณทมิฬเป็นรางวัล”
หลังจากเข้าใจแล้ว ลู่เฉินก็ถามว่า “แล้วมนุษย์หินคนนี้อยู่ที่ไหน?”
“ในถ้ำศิลาอมตะ”
“ถ้ำศิลาอมตะ?” ชายหนุ่มนึกถึงแผนที่ของหัวหน้าหมู่บ้านชราอย่างละเอียด และถ้ำศิลาอมตะก็อยู่ไม่ไกลจากที่นี่
ถูฉีพูดอย่างกระวนกระวายว่า “ข้าพูดไปหมดแล้ว ปล่อยข้าไปได้หรือไม่?”
“ปล่อยเจ้าไป?”
“ใช่!”
ลู่เฉินเย้ยหยันว่า “อย่ารีบร้อน ข้าต้องการให้เจ้านำทาง!”
ทันใดนั้น เขาก็ทำบางอย่างบนร่างของถูฉีผู้นี้ แล้วทิ้งอักขระยันต์หุ่นเชิดไว้ ใบหน้าของถูฉีเปลี่ยนไปอย่างมากหลังจากพบการเปลี่ยนแปลงในร่างกายของตน
“ไปกันเถอะ!” ชายหนุ่มวางเถาวัลย์และมองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม
ถูฉีจึงจำใจต
