เจ้าควรใช้วิธีอื่นนะ”
มนุษย์หินรีบมองไปที่ลู่เฉินด้วยความตกใจ
“อันใดนะ? ไม่มีอันใดทำได้แล้วหรือ?”
มนุษย์หินจึงเอ่ยว่า “ข้าหวังว่าจากนี้เจ้าจะยังรับพลังข้าได้”
หลังจากพูด จบมนุษย์หินก็หยิบถุงเล็ก ๆ ออกมา ไข่มุกสีดำเล็ก ๆ ลอยออกมาจากถุงเล็ก ๆ และกลายเป็นกระแสลมสีดำก่อนจะถูกมนุษย์หินกลืนเข้าไป
ผู้คนที่อยู่ใกล้เคียงถึงกับตกใจ “ดูสิ ปีศาจหินชรานั่นดูดซับไขมุกจำนวนมากในคราวเดียว!”
“ห้ามกินวันละสิบเม็ดไม่ใช่หรือ?”
“เขาเป็นปีศาจ บางทีเขาอาจแตกต่างจากเรา”
“ก็ใช่”
ลู่เฉินกลับรู้สึกแปลก ๆ เพราะพลังของไข่มุกเหล่านั้นช่างน่าอัศจรรย์ และหลังจากที่มนุษย์หินดูดซับมันเข้าไป พลังของอีกฝ่ายก็เปลี่ยนไป
มนุษย์หินกลายเป็นลูกหินยักษ์ที่พุ่งมาด้วยความเร็ว พลันลูกหินนั้นก็พุ่งเข้าใส่ลู่เฉินอย่างแรง
ทุกคนคิดว่าชายหนุ่มคงต้องถูกทับตายเป็นแน่ ทว่าผู้ใดจะรู้ว่าเขากลับกลายเป็นกระดาษแผ่นหนึ่งและร่วงลงกับพื้น ส่วนลู่เฉินตัวจริงก็ปรากฏตัวขึ้นในบริเวณใกล้เคียงอีกครั้ง
ฉากนี้ทำให้ทุกคนหวาดกลัว และพวกเขาก็สงสัยว่าอีกฝ่ายมีความสามารถอันใดกันแน่
แต่ชายหนุ่มกลับพึมพำว่า “ไม่รู้ว่าผู้ชิงกระดูกคนนั้นจะถูกดึงดูดมาหรือไม่”
ในขณะนี้ลู่เฉินไม่เห็นยอดฝีมือขั้นแปลงเซียน ขณะที่ผู้ฝึกตนขั้นก่อกำเนิดก็กำลังเฝ้าดูอยู่ใกล้ ๆ
ส่วนมนุษย์หินนั้น เขาไม่รู้ว่าลู่เฉินกำลัง ‘วางท่า’ ดังนั้นเขาจึงเพิ่มความแข็งแกร่งอย่างต่อเนื่องเพราะพยายามท
