ยะ” เสียงจากภายในถ้ำดังขึ้นอย่างไร้มารยาท
ถูฉีรู้สึกอับอายเมื่อได้ยินสิ่งนี้ “หัวหน้าสือ คนที่ข้าแนะนำในครั้งนี้ไม่ใช่คนจากสำนักพยัคฆ์สวรรค์ของพวกเรา”
“โอ้? ไม่ใช่คนของสำนักพยัคฆ์สวรรค์? แล้วคนของสำนักใด? ใคร? มีความสามารถอันใด?” เสียงในถ้ำถามด้วยความสงสัย
ถูฉีและสำนักพยัคฆ์สวรรค์ที่เหลือจึงเล่าสถานการณ์ให้ฟัง ครู่ต่อมา หินสีดำก็ลอยออกมาและกลายเป็นมนุษย์หิน
มนุษย์หินนี้ดูหลังค่อมเล็กน้อย และมีรูเล็ก ๆ ทั่วหัว ซึ่งดูแปลกยิ่งนัก แต่ทุกคนก็ไม่กล้าที่จะดูแคลนเขา ได้แต่ถอยหนีด้วยความตกใจ
ถูฉีกล่าวด้วยความเคารพ “หัวหน้าสือ สิ่งที่พวกเราพูดเป็นความจริง!”
“จริงหรือไม่ ข้าจะรู้จากความทรงจำของเจ้า!” มนุษย์หินโบกมือ คนคนหนึ่งมาอยู่ตรงหน้าเขาทันที จากนั้นเขาก็วางมือข้างหนึ่งบนหัวของคนคนนั้น
ครู่ต่อมาแสงสีน้ำตาลก็ปกคลุมศีรษะของชายคนนั้น จากนั้นชายคนนั้นก็กรีดร้อง และคนอื่น ๆ ก็ตัวสั่นเทาด้วยความตกใจ
หลังจากนั้นไม่นาน มนุษย์หินก็โยนชายคนนั้นออกไป แต่ชายคนนั้นกลับชราลง และพลังยุทธ์ก็ถูกกำจัด แต่ทุกคนก็ไม่กล้าที่จะโกรธ พวกเขาได้แต่มองด้วยความสยดสยอง
“น่าสนใจ!” จู่ ๆ มนุษย์หินหัวเราะแปลก ๆ
“หัวหน้าสือ ไม่ทราบว่าเจ้าหนุ่มนั่นเหมาะสมหรือไม่?”
“เหมาะ เหมาะมาก!” หลังจากที่มนุษย์หินพูดจบ เขาก็โยนถุงเล็ก ๆ ออกมาแล้วพูดว่า “นี่คือรางวัลของพวกเจ้า!”
หลังจากพูดจบ มนุษย์หินก็กลายเป็นหินและทะยานออกไปจากที่นี่
